Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gel diyorum yeter artık
Bu can bana dar geliyor
Halim senden beter artık
Ayrı kalmak zor geliyor

Semalarda yel gibiyim

I was seven years of age
I went to the zoo,and i had seen a cage
There was sitting a black body,
and was eating a banana
I wanted to talk with him
I Bend down and looked in

Ruhunla sevmeyi maharet sanma
Kalbinden bir köşe ayırsan yeter
Bu yolda ben yandım bir de sen yanma
Sadece sevgini duyursan yeter

Dalından dermeli gülü solmadan

Damarında asil kan
Eşeğin soysuz çıkar
Hem arsız hem atılgan
Aşığın soysuz çıkar

Nereden etmiş neşet

Gül ile Lâle'ler aynı civarda
Süstü’ler çevrede bazen duvarda
Bu tür çiçeklerden her yerde var da!
Türkiye’nin başka kokar gülleri

Güller nöbet tutar garip mezarda

Gemileri yaktığımızı hatırlamıyorum
Geldik ama, geri dönüşü hayalden
Bile geçirmiyoruz.
Gurbetin böylesi de varmış
Manevi gemiler çoktan yanmıştı.
Arada ki dağlar,denizler yollar

Hakikat ilminin bahri Kur’andır
Gemisi İslamdır kendi burhandır
Allah’ın Kelamı nurdur nurandır
Dışarda eğleşme gir kapısından

Yedi kat göklerin Allah’tır nuru

Ëtme gönlüm bana nazı
Geçti artık, kes sesini
Uçuyorsun bazı bazı
Geçti artık kes sesini

Rüya mı diye sorduğun

Hem derindir hem serindir masmavi
Karadeniz çağlar kıyıya kadar
Sarhoş eden güzelliği semavi
Dalga dalga ağlar kıyıya kadar

Dere, ırmak vusul eder akarak

Karanlıkta bir gül gördüm
El değdikçe yandım durdum
Sırrı nedir diye sordum
Kor dediler köz dediler

Can kıvranır ten içinde