Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ey gaflete dalıp uyuyan insan
Ne olur silkinip biraz uyansan?
Şeytanı bırakıp Hakka dayansan
Dünyanın dertleri az gelir sana

Dağlar kadar derdin çilen de olsa da

Neler gördüm neler saysam bitmez ki
Kör, sağır ve dilsiz doğanı gördüm
Her şeyi anlatsam hoşa gitmez ki
Sarımsak, pırasa, soğanı gördüm

İstismar yapılır hem de bilerek

Buradan memlekete selam sevgi salarım
Ozanım sazı bilmem ne kemence çalarım
Gurbette tek başıma hayallere dalarım
Nerededir dostlarım deyip kafa yorarım

Yazarım mesajımı alanlar anlar beni

Müslümanlar her gün zulüm görmekte
Açlıktan soğuktan çoğu ölmekte
Artık bütün dünya görüp bilmekte
Ne zaman farkına varacaksın sen

Bol keseden atma,kahramanlıktan

Ey fakir konuşma seni duymazlar
Zengine zekatı ansan ne yazar?
Kitaptan bahsetme ona uymazlar
Komşunu Müslüman sansan ne yazar?

Allah’tan başkası yok seni gören

Ben vatan delisiyim

Hayat nehir misali su akar, kalır çakıl
Elinden ne gelir ki kapılmışsan selinde
Sürüklenip gidersin ele olursun nakil!
Gözlerin şaşıp kalır tutuk olur dilin de!

Sıhhat büyük bir nîmettir
Gayret hayra azimettir
El emeği ganimettir
Helal lokma alınteri

İş nimetin esâsıdır

Ah dedim ah derim ölünceye dek
Bırakıp da gitme gelinceye dek
Beni benliğimle bilinceye dek
Çizip de silersen ona yanarım

Beyinden vuruldum düştüm bayıldım

Ne yöne yürüyoruz?

Yolumuz hedefimiz elimizle çizilir
Ne gibi bir istikbal bekliyoruz acaba?
Geleceğin piyesi halimizle yazılır
Zamana nasıl bir rol yüklüyoruz acaba?

Kim dönüpte bakar koca karıya
Açık imiş kapalıymış bize ne
Eşin kapalı da evlatları ya?
Açık ya kapalı o da bize ne

Kapanmak isterse biri turbanı