Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Not:1 nisan 2005 tarihi itibarıyla bu yazmış olduğum şiir 600 üncü şiirdir
ve hepsi bu seneye aittir,

Gönülleri fethedelim,sevgiyle
Haydi kalemler ileri, durmayın
Ataları methedelim, övgüyle

Hasret dolu yüreğim köz gibi yanmaktadır
Dışarıdan bakanlar mutluyum sanmaktadır
Gönlüm vatanı düşler dudağım anmaktadır
Yâr bana bir teselli ol gayrı olacaksan
Ben gelemedim sen gel bul beni bulacaksan

Trabzon Çaykarada dünya ya geldim
Neden başka yerde yaşıyorum ben
Otuz dört senedir gurbette kaldım
Vatan hasretini taşıyorum ben

Vatanda yaşamak hoştur, ölüm hoş

Kıymetli zamanı harcama boşa
Başına vurursun günün birinde
Uyandığın anda dönersin kuşa
Gerçeği görürsün günün birinde

Vefasız dostlara vaktini verdin

Gözlerime perde iner
Yaza yaza baka baka
Gönlüm de nar yanıp söner
Dizeleri yaka yaka

İçim yanar kalbim inler

Ben vatan delisiyim

Hayat nehir misali su akar, kalır çakıl
Elinden ne gelir ki kapılmışsan selinde
Sürüklenip gidersin ele olursun nakil!
Gözlerin şaşıp kalır tutuk olur dilin de!

Sıhhat büyük bir nîmettir
Gayret hayra azimettir
El emeği ganimettir
Helal lokma alınteri

İş nimetin esâsıdır

Ah dedim ah derim ölünceye dek
Bırakıp da gitme gelinceye dek
Beni benliğimle bilinceye dek
Çizip de silersen ona yanarım

Beyinden vuruldum düştüm bayıldım

Kim dönüpte bakar koca karıya
Açık imiş kapalıymış bize ne
Eşin kapalı da evlatları ya?
Açık ya kapalı o da bize ne

Kapanmak isterse biri turbanı

Ne yöne yürüyoruz?

Yolumuz hedefimiz elimizle çizilir
Ne gibi bir istikbal bekliyoruz acaba?
Geleceğin piyesi halimizle yazılır
Zamana nasıl bir rol yüklüyoruz acaba?