Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ey fakir konuşma seni duymazlar
Zengine zekatı ansan ne yazar?
Kitaptan bahsetme ona uymazlar
Komşunu Müslüman sansan ne yazar?

Allah’tan başkası yok seni gören

Üstü güzel altı ezik
Altın diye bakır yüzük
Sütü satar sütü bozuk
Sahtekarlar sahte köyde

Sakat atın sakatatı

Diyorsan ki sağcıyım
Sağa ayıp olmaz mı?
Yağcıyım diyeceksen
Yağa ayıp olmaz mı?

Terstir her ne edersen

Sevgi dolu gönlün vardır
Melekler öpsün gönlünü
Sevmeyene dünya dardır
Melekler öpsün gönlünü

Geçer aylar geçer yıllar

Adı sanı belli değil
Yazar çizer bu edepsiz
Öyle tatlı dilli değil
Bozar üzer bu edepsiz

Bu iş onun işi midir?

Hollanda dan size bir haberim var
Bunu söylemekte çok kederim var
Misal olarak bir hemşerim var
Küçükden tanırım bu ana kadar.

Fakir idik köyde yoktu paramız

Bir gün Resüli Ekrem Cebraile hitaben
Döner misin dünya ya buradan göçünce ben?
-Evet Ya Resülellah ona söyler cevaben
'Senden sonra on defa inip te çıkacağım.

Birinci inişimde bereket kaldırılır

Kalp, gönül mahsulü şiir emektir
Ona buna çatmak şiirden değil
Doğruyu güzeli yapmak demektir
Toz dumana katmak şiirden değil

Ozan candan verir verdiklerini

Ev doktoru olacakmış herkeste
Sigortamı attırmayın uşaklar
Bir hikmet mi acep ne var bu seste?
Battık daha battırmayın uşaklar

Zaten saysan bir kaç tahta kalmıştır

Başımın üstünde sisti
Pencere ve tavan isti
Oy ne pisti, oy ne pisti
Ferim sönmüş, benzim solmuş
İçim dışım katran dolmuş