Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Sevdim gerçek bir yâr gibi
Gözüm gönlüm bahar gibi
Geldi geçti rüzgar gibi
Hoyrat hoyrat esti geçti
Pare pare kesti geçti

Şu bizim Selçuk var ya, benim hemşerim Selçuk
Hani Trabzonlu, Selçuk, Bir bak ne derim Selçuk
Karadenizli ama ne su sever ne gölcük

Adam yüzmeyi bilir, Ama suda yüzemez
Çok yumuşak huyludur hiç kimseyi üzemez

Dalavera ile halkın malını
Soyanları Allah ıslah eylesin!
Komşusu aç iken, çatlayasıca
Doyanları Allah ıslah eylesin!

Her şeye karışan, hergele gibi

Bir gun çalışırken bana işveren
Yazıhaneme gel Bal dedi bana
Mektup salacaktım şifahi öğren
İş bitti çıkışın al dedi bana

Beynimden vuruldum işsiz kalınca

Çokluk olan bir yerde
Darılanlar çok olur
Her şey uymaz her ferde
Kırılanlar çok olur

Gürültü var her yanda

Topraktan yaratıldım, topraktandır temelim
Toprak toprak üstüne, yine ona gömelim
Afakı hayalimin,ötesinde emelim
Can çıkar da huy çıkmaz, insan dünyadan bıkmaz

Vücudum iki nefes arasında mahkümdur

Reklam kafa karıştırır
Bunlar neyi satıyorlar?
Canlı canlı kırıştırır
Bunlar neyi satıyorlar?

Araba mı, arap’ı mı?

Bu ne bicim hasret bir türlü bitmez!
Uzadıkça gurbet büyüyor anam
Ayrıldığım her şey aklımdan gitmez
Ah dedikçe herkes duyuyor anam

Her yolu denedim, geleyim diye

Gaf dağında kar yağar üşür anka kuşları
Bir hazırlık yapalım yola vurana kadar
Geçti bizden baharlar yaşıyoruz kışları
Gel gönül dolaşalım çöle varana kadar

Dünyanın meşgalesi yorgun kılmadan bizi

Neydi o çilveler neydi o endam
Aklımı başımdan aldı güzelim
Sanadır bu çağrım sanadır nidam
Hayalin gözüme geldi güzelim

Geceyi ışıtır güzel gözlerin