Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gel dedim duymadın benim çağrımı
Bu son olsun bir daha da gel demem
Bu ayrılık çok zor, deldi bağrımı
Sende benim gibi asla ol demem

Başımdadır hiç kimseye dilemem

Kardeşiz biz din adına
Gelin dostlar barışalım
Düşmanların inadına
Gelin dostlar barışalım

Bir birine el atarak

Aramızda sıra dağlar var ama
Neşter olup çizgi çizme yarama
İyi düşün başka yerde arama

Kendini metheder, bana ne derim
Hoşuma gitmezse çeker giderim
Ne yüzüne vurur ne ses ederim
Bu tavrına şaşmam, gevezedir o

Binlerce dostu var meşhurdur adı

Trabzon Çaykarada dünya ya geldim
Neden başka yerde yaşıyorum ben
Otuz dört senedir gurbette kaldım
Vatan hasretini taşıyorum ben

Vatanda yaşamak hoştur, ölüm hoş

Kıymetli zamanı harcama boşa
Başına vurursun günün birinde
Uyandığın anda dönersin kuşa
Gerçeği görürsün günün birinde

Vefasız dostlara vaktini verdin

Gördüğüm ilk anda vuruldum sana
O gündür bu gündür, yazdırdın beni
Öyle bir sevgiyle sarıldım sana
Sevgi deryasında yüzdürdün beni

Güzeller içinde tek seni seçtim

Bir ham demir döver oldu milleti
Bilmemek cehalet gördüğüm odur
Sinesine nasıl çeker zilleti
Hepinize işte sorduğum budur

Durum sanıldığı gibi olsaydı

Gözlerime perde iner
Yaza yaza baka baka
Gönlüm de nar yanıp söner
Dizeleri yaka yaka

İçim yanar kalbim inler

Okumadık doldurulduk
Gör halimiz nice oldu
Ne millettik, öldürüldük
Gör halimiz nice oldu

Doğru yoldan gider idik