Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kendini metheder, bana ne derim
Hoşuma gitmezse çeker giderim
Ne yüzüne vurur ne ses ederim
Bu tavrına şaşmam, gevezedir o

Binlerce dostu var meşhurdur adı

Kardeşiz biz din adına
Gelin dostlar barışalım
Düşmanların inadına
Gelin dostlar barışalım

Bir birine el atarak

Gel dedim duymadın benim çağrımı
Bu son olsun bir daha da gel demem
Bu ayrılık çok zor, deldi bağrımı
Sende benim gibi asla ol demem

Başımdadır hiç kimseye dilemem

Dünyaya gelmek elimde olsa!

Gelip ya gelmemek elimde olsa
Gelmezdim, dünyayı gördükten sonra
Eğer kurtuluşum ölümde olsa
Kalmazdım birkaç gün durduktan sonra

Dünyada imajımız
Eskiden de var idi
Bütün dünya bizlere
Herşeyde uyar idi

Ekonomi düzelmiş

Kâh öyledir,kâh şöyledir
Hep söyletir, dünya bizi

Meşeyledir, neşeyledir
Hoş eyletir, dünya bizi

Dur kardeş nereye,ne bu telaşın?
Ne için, kim için, kime savaşın?
Alınmış, çalınmış, ekmeğin aşın

Sokağın sucu ne, halkın sucu ne?
Hep birlik olalım, şucu bucu ne?

Yardım etmek isterdim imkanlarım kısıtlı
Böyle sessiz duruşum asla değil kasıtlı

Bu gün deniz feneri her yere ulaşıyor
Kasaba şehir köy köy, her yeri dolaşıyor

Hürmet,selam ederim
Değerli büyüklerim
Ne olur kulak verin
Gurbetten gelen sese

Burda ne olacağız?

Sevdim gerçek bir yâr gibi
Gözüm gönlüm bahar gibi
Geldi geçti rüzgar gibi
Hoyrat hoyrat esti geçti
Pare pare kesti geçti