Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Neler var ki bilmiyorsun duymadın
İşte hüsran buradadır ukâlâ!
O kafana fazla bilgi koymadın
İşte hüsran buradadır ukâlâ!

Göremezken kulağının ardını

İnsan bozuntusu beylere inat
Adamlıktan ödün veren değilim
Yağ çekme sanatı değil bu sanat
Haksızça kimseyi yeren değilim

Bir taraftan çarpıp bir yandan bölüp

Yüce Allah Rahmandır
Gönüllere mihmandır
Kalbin nuru imandır
O yoksa duygu da yok

Her şey altüst oldu bozuldu düzen
Alçak üste geçti, üst alçak oldu
Makamlar değişti üzüldü üzen
Ayaklar baş oldu, baş bacak oldu

Deccal devri desek, Deccal nerede?

Dur kardeş nereye,ne bu telaşın?
Ne için, kim için, kime savaşın?
Alınmış, çalınmış, ekmeğin aşın

Sokağın sucu ne, halkın sucu ne?
Hep birlik olalım, şucu bucu ne?

Gel dedim duymadın benim çağrımı
Bu son olsun bir daha da gel demem
Bu ayrılık çok zor, deldi bağrımı
Sende benim gibi asla ol demem

Başımdadır hiç kimseye dilemem

Kardeşiz biz din adına
Gelin dostlar barışalım
Düşmanların inadına
Gelin dostlar barışalım

Bir birine el atarak

Aramızda sıra dağlar var ama
Neşter olup çizgi çizme yarama
İyi düşün başka yerde arama

Kendini metheder, bana ne derim
Hoşuma gitmezse çeker giderim
Ne yüzüne vurur ne ses ederim
Bu tavrına şaşmam, gevezedir o

Binlerce dostu var meşhurdur adı

Trabzon Çaykarada dünya ya geldim
Neden başka yerde yaşıyorum ben
Otuz dört senedir gurbette kaldım
Vatan hasretini taşıyorum ben

Vatanda yaşamak hoştur, ölüm hoş