Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Çokluk olan bir yerde
Darılanlar çok olur
Her şey uymaz her ferde
Kırılanlar çok olur

Gürültü var her yanda

Sevdim gerçek bir yâr gibi
Gözüm gönlüm bahar gibi
Geldi geçti rüzgar gibi
Hoyrat hoyrat esti geçti
Pare pare kesti geçti

Hürmet,selam ederim
Değerli büyüklerim
Ne olur kulak verin
Gurbetten gelen sese

Burda ne olacağız?

Kâh öyledir,kâh şöyledir
Hep söyletir, dünya bizi

Meşeyledir, neşeyledir
Hoş eyletir, dünya bizi

Şu bizim Selçuk var ya, benim hemşerim Selçuk
Hani Trabzonlu, Selçuk, Bir bak ne derim Selçuk
Karadenizli ama ne su sever ne gölcük

Adam yüzmeyi bilir, Ama suda yüzemez
Çok yumuşak huyludur hiç kimseyi üzemez

Topraktan yaratıldım, topraktandır temelim
Toprak toprak üstüne, yine ona gömelim
Afakı hayalimin,ötesinde emelim
Can çıkar da huy çıkmaz, insan dünyadan bıkmaz

Vücudum iki nefes arasında mahkümdur

Bu ne bicim hasret bir türlü bitmez!
Uzadıkça gurbet büyüyor anam
Ayrıldığım her şey aklımdan gitmez
Ah dedikçe herkes duyuyor anam

Her yolu denedim, geleyim diye

Reklam kafa karıştırır
Bunlar neyi satıyorlar?
Canlı canlı kırıştırır
Bunlar neyi satıyorlar?

Araba mı, arap’ı mı?

Bu gece uzun idi
Hep keder hüzün idi
Bana son sözün idi
Uygularımı bölen

Çok incindi gururum

Hayhayın gitmiş lo vayvayın kalmış
Ne işe yararsın bu günden sonra
Koca ömür bitmiş kaç ayın kalmış
Kafa mı yorarsın bu günden sonra

Bitti neşelerin bitti hazların