Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Trafik kazası neticesinde, şuurunu kayıp edip her şeyini unutan, bir garibin hikayesi



Bir adam yaklaşıyordu, üstü başı toz ve kirdi
Orta yaşlı hâli bozuk, görünüşte çok fakirdi

Sen istedin ben istedim ne yazar
AB istemezse, boşadır boşa
Bütün muhalefet, bir de iktidar
Kıvransak çabamız boşadır boşa

Girişi olmayan bir yola girdik

Tarihime söveni,
Diktatörü öveni,
Zalimleri seveni
Sevmem lânet olsunlar

Musollini, Hitleri

Şiirle konuşurum
Bu bende meziyettir

Bilmeyenler yazarsa
Boşuna eziyettir

Sıla özlemiyle gönlüm yanıyor
Bu hasret bitmiyor bitmiyor anam
Tatile gelince kafam dönüyor
Gördüğüm hoşuma gitmiyor anam

Gelmeden özlerim doğduğum köyü

Selam, sevgi, saygıyla,
Sana soru sorayım
Seversen sevdim söyle,
Sevmezsen savrulayım
Senin sevdiklerini
Sevdiğince severim

Köşesinden kalkmış durmuş
Temcit pilavını sürmüş
Her olayı yanlış görmüş
Ah bir uyansa bir görse
Şu saçmalığa son verse

Varsam Trabzon şehrine
Kapılsaydım sihrine

Nefsine kul olup yoldan sapanlar
Başkasına nasıhatı tuhaf şey
Akıl almaz kötülükler yapanlar
Başkasına nasıhatı tuhaf şey

Namaz kılmaz kalbim temiz der durur

Üzgünüm ben dertliyim, hem kızgınım
Sözüm meclisten içeri, uşağum
Yalanlardan dolanlardan bezginim
Sözüm meclisden içeri uşağum

Beşyüz elli kişi seçtik gönderdik