Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Biri çıkıp nane yerse,
Tavuk kurban olur derse
Fetva verip hukmederse
Koyun, keçi bayram eder,
Tavuklara yazık olur!

Uyanmam lazımken. derin gafletten
Günahlara battım, gidiyorum ben
Murad alamadan dar-ı rihletten
Çok acılar tattım, gidiyorum ben

Ne kazandım bu dünyaya geleli

Garaip hükümdarı iptal etti vizemi
Onun yerine bana sormuştu bir gizemi
Düşünmeden bir anda yazdım verdim dizemi
Görenler acıyordu bana cahil dediler
Zavallı işi bitti günü değil dediler

Senden başka ilah yoktur
Geldik sana Yüce Rabbim
Bizde curüm günah çoktur
Geldik sana Yüce Rabbim

Yüce Rabbim hamdler sana

Bu sefer olmadı, yanlış görüşün
Gözünü açmazsan göremezsin sen
Sorduklarım ciddi, terstir duruşun
Gözünü açmazsan göremezsin sen!
Böyle basit cevap veremezsin sen

Gönül denen bir havadır
Şişer nefeste nefeste
Yoksunları berhavadır
Taşar kafeste kafeste

Ne küredir ne de yuvar

Gönül yara, talih kara, baht küskün
Yeller esti, seller bastı, berdevam
Yılık sultan, silik tuğra, taht küskün
Eller kesti, diller sustu, berdevam
Boşa yazdım, duyulmadı berhavam

Nuh inlemek demektir, O her zaman ağlardı
Ulül-azim peygamber, engin takvası vardı

İnleyen mânâsına, ''Nuh'' denilmiştir, ona
Uzun yıllar çağırmış, insanları imana

Geçen zaman seni öldürmüş ise
Bir fatiha oku ileriye bak!
Sana saçlarını yoldurmuş ise
Bir peruk al doku ileriye bak!

Geçmişe yanarsan sönüşün olmaz

Bozarmış kızarmış al kan gibiyim
Sanki mezarından kalkan gibiyim
Hasret tazyiğinden volkan gibiyim

Çekilmiyor anam, gelmek isterim
İnsanca yurdumda ölmek isterim