Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yazık oldu millete, ip zalimin elinde
Öyle maharetler var, bu zalimin dölünde
Ya bu ipten kurtarın, ya kurtulun ölün de

Yoktur başka çareniz, zalim kaptı köşeyi
Ucuzluk var ne dersin, pazarladı her şeyi

Ne bu rezalet
Yok oluyoruz
Kalktı adalet
Yok oluyoruz

İnsaf atıldı

Avrupalı bana iyi davranır
Kendi gibi ruhsuz olmamı ister
Dış görünüşüyle bana yaranır
Kendi kültürüyle dolmamı ister

Beni ayartmaktır gece gündüzü

Gözünü, gönlünü mal hırsı ile
Bürüyen insanın hali perişan
Özenip hayvana tırısı ile
Yürüyen insanın eli perişan

Cebinde var ise bir kaç kuruşu

Eriye, eriye bitiyor insan!
Yaratan Mevlâ’ya gidiyor insan
Yolda alışveriş ediyor insan
Ganimet sorulur günün birinde!

Bu alışverişten bir kâr mı ettin?

Çarşıda dolaşmak maharet ister
Ele bir şey taksan buyur diyorlar!
İstersen kendini fukara göster
Pejmürde de çıksan, buyur diyorlar!

Arabaya baktım, yanımda durdu

Arama bulamazsın hoşgörünün He sini
O çoktan vefat etmiş oku gönder Yasin’i
Her dem onu anarız tutmamışken yas’ını
Var diye zannederek beyhude hayal kurma

Didik, didik edilir ya ağlasan ya gülsen

Otur anlatayım halim ahvalim
Fukaradır diye harlayıp geçme!
Bu kış kıyamette zordadır halim
Tepeden bakarak turlayıp geçme!

Çocuklar aç susuz, odun yok gaz da

Doktora varmıştı köylünün biri
Baştanbaşa muayene olmuştu
Doktor bakmış adam cahil serseri
Kullanacak enayiyi bulmuştu

Doktor dedi sen nereden bilirsin?

Ben de suç yok kaşınan sen, efendim
Yağırın var imiş nerden bilelim
İstanbuldan taşınan sen, efendim
Çağırın var imiş nerden bilelim

Ankarada poz verdin sen, gülerek