Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

O kadar dalgındı selam almadı
El salladım “hello” dedim olmadı
Bil ki Türklüğünden eser kalmadı

Saç uzattı bıyık kesti, boyandı
İlk görüşte sandım o bir bayandı

Yerleşmeye yeltenme! –zincir bent-

Yerleşmeye yeltenme, dünya misafirhane
Misafirhane güzel, ilk bakışta şahane
Şahane hali yalan, bir gün bulur bahane
Bahane hastalıkmış, maksadı bizi yutmak

Seni candan…………daha fazla………….severim………………ah vatanım
Daha fazla…………..şu demektir………...kurbandır…………….sana canım
Severim……………..kurbandır…………...canım, helaldır………bütün kanım
Ah vatanım…………sana canım………….bütün kanım…………fedadır

Senlik benlik………..yoktur bizde………..birlikte………………bir yaşarız

Selam bacı gardaşa
Selam dosta sırdaşa
Selam cümle yurttaşa
Selam sana Türkiyem

Ardından ağlamam, hiç vaktim olmaz
O anda yok olup bittiğim andır
Bana yas tutmaya zamanım kalmaz
Sen gidince benim gittiğim andır

Derdime başka dert eklenemez ki

1 nisan 2005 tarihinden bu güne 500. şiirimi yazmış oldum.

Yurdumdan ayrıldım, ağladım durdum
Öldürüyor beni, bu zalim gurbet
Özledim aklımda vatanım yurdum
Solduruyor beni bu zalim gurbet

Çok daha işin vardır, arkadaşım kendinle
Meselâ bir kaç tane, ben diyeyim sen dinle

Yazdıkların yorarsa, oturup dinlenirsin
Niyet ciddi kararsa, islamla dinlenirsin

Göçmen değil artık gurbet kuşları
Göçmen olsa ülkesine uçardı
Muebbettir bahar, yaz, güz, kışları
Yoksa bunlar sılasında geçerdi

Avrupaya gelen herkes yanıldı

Evleri yakayurler
Hep eğri bakayurler
Her yerden çıkayurler
Kesuluyur yolumuz

Hitlerun torunları

Hollandaya gitti benden çok önce
Keşke gitmeseydi babam diyorum
Mutlu sanırsınız beni görünce
Abanın altında sopam diyorum

Hollanda hakkında hayale daldım