Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Türkiye ye izine gidip gelen birisinin, cami lokalinde atıp tutmaya başladı, Türkiyede acınacak insan yok, hepsi bizden zengin, fakirler de fakir oluşları kendi suçları, ve bir sürü laf attı, ben de ona bu şiiri yazdım, önce ona okudum şimdi ise sizinle paylaşmak istedim buyurunuz

Unutma daha dün dü
Tezek sana tütündü
Dertlerin büsbütündü
Ne zaman adam oldun?

Gönlümde fırtınalar koptu tayfun misali
Gözlerimden akan yaş, onu dindiremedi
Parçalandı çiğerim, bekler iken visali
Bu ana sabretmeyi, nefsim sindiremedi

Soğuğunda gecenin, alev alev yandığım

Sevda rüzgarları değince bana
Kuru yaprak gibi savurur beni
Sevda sağnak sağnak yağınca bana
Çöllere savurup kavurur beni

Küle çevirse de yârin yakışı

Tabiata aykırı
Koşturmuşuz beygiri
İğdiş ettik aygırı
Katır dolmuş her taraf

Kuruyunca delta’lar

Bir dini hikaye (kıskanç komşu)

Bir zamanlar bir yerde Salih bir zat yaşardı
Geçimini helalden kazanmaya koşardı

Ahlakı çok güzeldi faziletli kişiydi

Yok dedi bana!

Çukura düşmüştü herifin biri
El verdim gel dedim yok dedi bana!
Üstüne bulaşmış çamuru kiri
Temizle sil dedim yok dedi bana!

Haddini aşma!

İster uyumlu ol ister haşarı
Her iki halde de haddini aşma
Şimartmasın seni hiç bir başarı
Erdemli ol sakın kasılıp taşma

Yıkılacak halde iken açlığını yalanaladı
Yal anladı çorbamızı kaytarmayı planladı
Pil anladı kalemleri gizli gizli talanladı
Tal anladı kabuğunu soyup soyup yere attı

Attı zahir yüksekti ses kulakları dikineydi

Yabancı marka mal dolmuş yurdumuz
Vatandaşın burda suçu ne beyler?
Yabancıya pazar olmuş yurdumuz
Vatandaşın burda suçu ne beyler?

Patronumuz hain, işçimiz açsa

Gözüme uyku girmez, düşünceler çok yoğun
Şaşıyorum bu işe, uyanmıyor insanlar
Düşündüğüm mesele, sorunudur bir çoğun
Hisleri mi köreldi, uyanmıyor insanlar

Halk derdinden inliyor, ona kulak veren yok