Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Şiirle konuşurum
Bu bende meziyettir

Bilmeyenler yazarsa
Boşuna eziyettir

Sıla özlemiyle gönlüm yanıyor
Bu hasret bitmiyor bitmiyor anam
Tatile gelince kafam dönüyor
Gördüğüm hoşuma gitmiyor anam

Gelmeden özlerim doğduğum köyü

Selam, sevgi, saygıyla,
Sana soru sorayım
Seversen sevdim söyle,
Sevmezsen savrulayım
Senin sevdiklerini
Sevdiğince severim

Köşesinden kalkmış durmuş
Temcit pilavını sürmüş
Her olayı yanlış görmüş
Ah bir uyansa bir görse
Şu saçmalığa son verse

Çarşıda dolaşmak maharet ister
Ele bir şey taksan buyur diyorlar!
İstersen kendini fukara göster
Pejmürde de çıksan, buyur diyorlar!

Arabaya baktım, yanımda durdu

Arama bulamazsın hoşgörünün He sini
O çoktan vefat etmiş oku gönder Yasin’i
Her dem onu anarız tutmamışken yas’ını
Var diye zannederek beyhude hayal kurma

Didik, didik edilir ya ağlasan ya gülsen

Otur anlatayım halim ahvalim
Fukaradır diye harlayıp geçme!
Bu kış kıyamette zordadır halim
Tepeden bakarak turlayıp geçme!

Çocuklar aç susuz, odun yok gaz da

Doktora varmıştı köylünün biri
Baştanbaşa muayene olmuştu
Doktor bakmış adam cahil serseri
Kullanacak enayiyi bulmuştu

Doktor dedi sen nereden bilirsin?

Gözünü, gönlünü mal hırsı ile
Bürüyen insanın hali perişan
Özenip hayvana tırısı ile
Yürüyen insanın eli perişan

Cebinde var ise bir kaç kuruşu

Eriye, eriye bitiyor insan!
Yaratan Mevlâ’ya gidiyor insan
Yolda alışveriş ediyor insan
Ganimet sorulur günün birinde!

Bu alışverişten bir kâr mı ettin?