Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Aklım var der kullanmıyor aklıni
Bu insanlar şaşurmiştur uşağum
Taklit edup değişturdi şeklini
İnsanluği düşürmiştur uşağum

Allah akıl izan verdi gör diye

Unumuz var şeker da var yağ da var
Bir ahçıyı arayoruk uşağum
Kalpler katı, ruhlar ölü, sağ da var
Duruyuruk sorayoruk uşağum

Her sevdikçe yara aldı yoruldu
Uslanmadı deli gönlüm bir türlü
Her seferde vefasıza vuruldu
Uslanmadı deli gönlüm bir türlü

Dinlemiyor aldı başın gidiyor

Çok çekti insanlık zulümden yana
Kan ağlıyor artık evlatla ana
Vahşi canavarlar doymuyor kana

Zalimler hukmeder yer küremizde
Uyanırız mutlak bir keremizde

Param ile bir yer açtın
Sağa sola bol bol saçtın
Beni gördükçe hep kaçtın
Ver hakkımı ayrılalım

İşte budur kalan deme

Üzgünüm kızgınım deliriyorum
Eşkıya kahraman olmuş yurdumda
Dargınım, küskünüm geriliyorum
Her taraf toz duman olmuş yurdumda

Kalmadı cesaret, kalmadı azim

Yazışıp ta................. görmediğim................ benim........................... bir dostum vardır
Görmediğim............... arkadaşım.................. şair...............................hem sanatkardır
Benim.......................... şair.........................bir dostumdur, ismi...... İlhan Yakar’dır
Bir dostum vardır....... hem sanatkardır..... İlhan Yakardır......................Hollanda’daymış

Benim gibi.................. gurbetçidir................... burda..........................çekti çok kahır

Yangın düştü sol böğrüme ah Ayşem
Yanıyorum kül olmadan yetiş gel
Sular koştu bu çağrıma vah Ayşem
Sönüyorum göl olmadan tutuş gel

Bulamazsın boğulursam göllerde

İçten gülen yüz kalmadı
Mutluluktan iz kalmadı
Işıl ışıl göz kalmadı
Vur oynasın, çal patlasın

Akrabadır, ailedir

Eğer yağmur yağmazsa hiç bir şey yaşaramaz
Seven sevmeyegörsün, sevdada yaş aramaz
Böyle bir şey yapanlar, sevmeyi tam bilmez ki
Her şeyde yaya kalır, hiç bir şey başaramaz