Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bir dul kadın bir yetim, bir arife gününde
Varıp dikiliverir bir dükkanın önünde

Der ki: kocam fakirdi öldü kaldım yavrumla
Hiç bir gelirim yoktur muhtacım bu durumla

Ne Besmele ne de şükür
Yalan deyip maval okur
Konuşulan sözler çukur
Yamyamların dili böyle

Hırlaşırlar deni deni

Hapse düşmüş serseri Kara imiş kaderi
Sakın üzülme dostum Var beterin beteri
Sormayın sucu nedir Dolandırmış noteri
Daha da sayayım mı Kanunsuz bir gösteri

Düşünse idin dostum taşırken o posteri

Dost diye sandıklarım, övgüyle andıklarım
Sözüne kandıklarım, benden uzak dursunlar

İnsanoğlu gaffeder, başkaları laffeder
Yüce Allah affeder, benden uzak dursunlar

Bu Avrupa öyle yer ki
Kuyu başka suyu başka
Kötüleri öyle şer ki
Boyu başka soyu başka

İçimizde var çobanlar

Bana bir hâl oluyor
Girince mayıs ayı
Hasretten midir bilmem?
Hatırlıyorum çayı

Çayda bir sürü deva

Millete kan kusturanlar
Zulüm ile bastıranlar
Konuşanı susturanlar
____Bari yazılana bakın
____Neye kızılana bakın

Gördüğümüz manzara,saldı bizi dehşete
Yeniden teröristler,yeltendiler vahşete
Arkasında ki güçler, gizlidir bir köşede
Biri karıştırıyor,gelmeyelim oyuna

Biraz nefes almıştık, biraz rahata erdik

Biz böyle uyursak, kabül edersek
Her şeyimiz, heba olur, derim ben
Köre uyup peşisıra gidersek
İmamımız papa olur, derim ben.

Biz daha olmadan,AB’ye üye

İtistanda ite, it demek suçsa
Sen de öyle deme, zağar de kardaş
Seni hedef alan aşırı uçsa
Başınıza kemik yağar de kardaş

Ülkeyle, ilke yi yarıştırmadan