Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hürafeye inanırlar
Bir de bunu din sanırlar
Kapısına dayanırlar
Körler mezarın başında

Mezara akın ederler

Çarşıda dolaşmak maharet ister
Ele bir şey taksan buyur diyorlar!
İstersen kendini fukara göster
Pejmürde de çıksan, buyur diyorlar!

Arabaya baktım, yanımda durdu

Arama bulamazsın hoşgörünün He sini
O çoktan vefat etmiş oku gönder Yasin’i
Her dem onu anarız tutmamışken yas’ını
Var diye zannederek beyhude hayal kurma

Didik, didik edilir ya ağlasan ya gülsen

Otur anlatayım halim ahvalim
Fukaradır diye harlayıp geçme!
Bu kış kıyamette zordadır halim
Tepeden bakarak turlayıp geçme!

Çocuklar aç susuz, odun yok gaz da

Doktora varmıştı köylünün biri
Baştanbaşa muayene olmuştu
Doktor bakmış adam cahil serseri
Kullanacak enayiyi bulmuştu

Doktor dedi sen nereden bilirsin?

Gözünü, gönlünü mal hırsı ile
Bürüyen insanın hali perişan
Özenip hayvana tırısı ile
Yürüyen insanın eli perişan

Cebinde var ise bir kaç kuruşu

Eriye, eriye bitiyor insan!
Yaratan Mevlâ’ya gidiyor insan
Yolda alışveriş ediyor insan
Ganimet sorulur günün birinde!

Bu alışverişten bir kâr mı ettin?

Kapkara bulutlar her yanı sardı
Beyinler karanlık, kalpler karardı
Kurtuluş gemisi limana vardı

Kurtulma umidi olanlar bizim
Kendini tanıyıp bulanlar bizim

Karman corman oldu ülke
Çatan çattı biz güçlüyüz
Huzur gitti bölge bölge
Yatan yattı biz güçlüyüz

Günahımız Mars'a kadar

Devlete millete savaş açanlar
Bize demokrasi dersi vermeyin!
Köylere saldırıp dağa kaçanlar
Bize demokrasi dersi vermeyin!

Kimin hesabına terör estiniz