Mezarda Ayak Altı Kalır Başım

Mezarda ayak altı çünkü kalır bu başım
Neye yarar tâc koysam söyle benim yoldaşım

Türlü nimetlerine sonu horluk olunca
Farkı ne arpa yisem ya ki buğdaydan aşım

Çıktım yola bugün ben çokça tarik gerekmez
Sırtımda yük çok olsa beklemez arkadaşım

Bin kötü huylarımla vardım hekime didim
Hasta değilsin didi görüp gözümle kaşım

Ey hekim adını koy ki aşina değilsin
Bin derdimle bana sağ nice didin haldaşım

Gönül hoşluğu cism-i nimetle şenlik olur
Gönül hasta neyleyim sağlıkta ola dışım

Ölüm yoksulluk horluk hastalık irse tene
Ne keder, can u gönül sağ olsa ey kardaşım

Pak huylarıyla olur insanın iç sağlığı
Hastalıkla ölümü nedir anla dildaşım

Ölmek mi sandın anı gözüm yumub cân uçmak
Kendi vatanlarına, odur benim şabaşım

Bed huylardan sağ olsam bir Mevlam ile kalsam
Yer ile yurdu koysam iner gökten firâşım

Ne misafir ne yerli ne de gönlüm kederli
Ne de Halil hünerli beş yüz bin otuz yaşım