Cihanın Halkı Sana

Hep cihanın halkı sana insan dise insan mısın
Bi-nişânın zevki sana bilinmese ihsan mısın

​Seni yazarsa bin kitab tevârîh dürlü medh idüb
Rüsvây olunca sen gidüb ind-i Hak'da nisyan mısın

​Neye değer bu dünyânın debdebesi boş hulyânın
Tâbiri bed hoş ruyânın sen tâlib-i hüsrân mısın

​Bu fâni şeytanlarının hep cânî düşmanlarının
Ortağı pişmanlarının sen canına düşmân mısın

​Yalan yüzlerini görüb aldanursın seni kırub
Dönerler hep seni koyub ol dem yâr-ı Sübhan mısın

​Bu bin gölge bin ağaçdan bir güneşin gölgesidir
Ey o güneşi görmeyen gölgeleri tutan mısın

​Bu mülk ile paraların ile artar yaraların
Görülünce karaların beyazlara katan mısın

​Ey Halil sen bu dünyânın varını var sandın ise
Azıcık aldandın ise söyle ehl-i irfan mısın