Türlü Türlü Şiiri - İbrahim Halil Soğukoğlu

Kuluna lûtf ider Hak türlü türlü
Yolunu feth ider bak türlü türlü

Kimlerin yetişir aklı o Şâh'a
Gündüzü güneşe gecesi mâha
Kimin çıkarır kimin kor râha
Kimine virir uçmak türlü türlü

İşi güzel her ne iderse ider
Kâh mü'min kulunu bir tersâ ider
Bilmeyeni severse ârif ider
Kılar yolunu açmak türlü türlü

Karıncadan Süleymân'a ders virir
Kimine karınca gibi hırs virir
Bazıya görünür bazıya ses virir
Bazılar bulur kaçmak türlü türlü

Meleği Âdem'e secde ittirir
Havvâ'ya uyanı gökten attırır
Mısr'a Sultân'ı kul eder sattırır
Virir her kula sanmak türlü türlü

Kimin alim idüb son Belam ider
Sevdiği menfûri hâs u âm ider
Çok zahidi Azazil'e râm ider
Gösterir eğri kanmak türlü türlü

Leylek gibi bazın boşboğaz ider
Kimine çok virir kimin az ider
Bazı baykuş gibi izz ü nâz ider
Bazına da usanmak türlü türlü

Kimine Kur'ân'ı gözsüz okutur
Kimine görürken küfrü dokutur
Kiminin ameli boynu tokutur
El virir vâh aldanmak türlü türlü

Kimin hacı ider tuğyâna koyar
Kimin ahbâp iken süfyâna koyar
Kendini seveni kurbâna koyar
Korkma Halil yanmak türlü türlü