İzmit Hamidiye köyünde doğdu, Manisa'da vurularak hayatını kaybetti.
Beni bir zerreden insân iden aşk
Bu rûhu cism ile yeksân iden aşk
Ne benden ne diğerden bir haber yok
İken bende beni mihmân iden aşk
Aşka benzer yokdur âlemler içinde rehnûmâ
Faslı terk et asla gel ki bekliyorlar ey hümâ
Ne zamân gelir diye saf saf melekler muntazır
Hem de ervâh gözlüyor ki geçesin fevka'l âmâ
Bir gün ölürüm derim duy hele bu sözleri
Can kuşu ten hapsinde geçirdi çok rûzları
Kazâ kılıcı gelüb lutf ile kafesime
Urdu safâ çanağın açtım koyub düzleri
Birbirinden intikâm alır mı bir millet olan
Yekdiğerinden devâ bulur mu hem illet olan
Eyi olur mu kendisinde yokdur zillet olan
Bildiğim yapmaz meğer pek aklında kıllet olan
Siz yolunuza gidin görmez deyû bu hükümet
Hep cihanın halkı sana insan dise insan mısın
Bi-nişânın zevki sana bilinmese ihsan mısın
Seni yazarsa bin kitab tevârîh dürlü medh idüb
Rüsvây olunca sen gidüb ind-i Hak'da nisyan mısın
Ey müdür efendi mi bey mi demeliyim sana
İdare anlamam iyi mi demeliyim sana
Kul mu yoksa başka şey mi demeliyim sana
Kadir'in çaldığı bir ney mi demeliyim sana
Bu neyi çalan kimdir sen bana göstermedin
Sözlerimde ma'zûrum ey güzelim hor görme gel
Hüsn-i hâlimden işidüb suçlarımı sorma gel
Sanma acıdan murâdım seni küll ta'n eylemek
Sâz içinde râzımı bil yüzü mehtâb yorma gel
Kuluna lûtf ider Hak türlü türlü
Yolunu feth ider bak türlü türlü
Kimlerin yetişir aklı o Şâh'a
Gündüzü güneşe gecesi mâha
Kimin çıkarır kimin kor râha
Güneş senin gölgenden
Alır nûru Muhammed
Sensin ol var erkenden
Görür huri Muhammed
Hak nûrundan vücûdun
Hele bak oğlum neye varır gürültünün sonu
Pek teni beyaz olan gördüm kara giyer donu
Çok beyaz giyenlerin içini bana sor onu
Müşriğin bir kısmını gördüm ki Kâ'bede yönü
Bu zamân hacıları hacca gider tâğî olur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!