Suyla toprak arasındayım
Kaşların karasında
Gönüller yarasındayım
Dertlerin sarasında
Tartının darasında
Sonbaharda sevgiler düştüler birer birer
Toprakla öpüştüler rahmetler indi iner
Ğöğe uzanan dallar çırılçıplak kaldılar
Kuşlar kanatlar sallar yolu uzak aldılar
Bu gün kaç oldu ramazan
Kaç yetim doyuruldu kaç çaresiz kurtuldu
Yoksa iftar telaşıyla mı yaşadık hep
Ne pişirsek ne yesek
Veya koltuk altında kuran
Menemende bir yobaz
Bir asteğmeni kesmiş
Dile dolar hokkabaz
Duydum gürlemiş esmiş
Acep bir bilen var mı
Damarına basılmış, çok öfkeli münafık
Gazete televizyon haber yapmış...Ne yazık!
(Bu öfke kusanlarda,var mıdır ki insanlık
İçi kafir, biliniz dilinde müslümanlık)
Çocukları silahlardan uzak tutmalı
Onlar çocukça oynamalı
Çocuk kitabı diye hazırlanan yayınlara bakıyorum.Çocukça bir çocuk konuşması,hikayesi bulamıyorum içlerinde.Hep büyüklerden küçüklere öğüt verici şeyler...
Kahraman olmak,vatanı sevmek,ülkesi için kendisini feda etmek...
Bunları çocuk ne anlasın...
Mum çiçeğim açmıyor artık
Küstü galiba diyorum
Hem yeri hem saksısı değiştirilir mi birden
Açmıyor işte ballı çiçeklerini
Sadece bakıyor gün boyu üzgün
Filiz bile sürmüyor baksana
Sen aklıma nursun
Kalbimi ay gibi aydınlattın
Sevgi filizleri cihanı tuttu
Ve duygularım
Çirkinliği unuttu
Kurşunlara Siper Olsa Bir Dal Gül
Ayaklar düşünsün dizlerim görsün
İçtima-i beyin sokakta gezer
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!