Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

YAYLADAN

Gitti yarim gelmez oldu yayladan
Duramıyom endişeden gayleden
Söylen azraile canım almasın
Nazlı yarla muradımız almadan

İNSANLAR YAŞASIN,ÖLDÜRÜLMESİN

KİMLER YAPABİLİR TEK HÜCRESİNİ
SEVELİM İNSANIN BİR CÜMLESİNİ
VİCDANLAR İSTER Mİ HİÇ ÖLMESİNİ

YARİN BANA İZİNİ

Çayır ektim biçmedim
Seni boşa seçmedim
Bana geçti demişler
Kız ben senden geçmedim

Yine arşivden bir şiir.İyi akşamlar dostlar.

YAR BUNU BİLSİN

Mevsim ilkbahar ya gönlüm zemheri
Kimler çeker böyle derdi kederi

YARE HASRET

Mecnunun Ferhatın çektiklerini
Birbiri üstüne eklesen katsan
Eder mi kız senin ettiklerini

YARE SÖYLE

durma turnam durma öyle
pek uzak değiliz köyle
hasret dolu selamımı
götür nazlı yara söyle

Dokunma,sürme, değme, üstüme
Ellerin kirliyse eğer

Ver ver öpeyim
başım üstüne koyayım
İnsanlık için doğa için

VEYSEL'E

Topraktan yar olmaz ey koca usta
İnsana sadık yar, kendi yaridir
Rastlaman orada yar gibi dosta
İnsana sadık yar kendi yaridir.

VİCDAN GİBİ BİR VARIM VAR

Sıkça değilim bazıyım
Sızlar durur ya razıyım
Demek ki ben çok şanslıyım
Vicdan gibi bir varım var

YOK

dünya denilen şu handan
razı olan yok ya ondan
usan sa bezse de candan
kendiliğinden giden yok