Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

NASIL DAYANIRIM DÖNENE KADAR

Korkuyorum güvenim yok kendime
Nasıl dayanırım dönene kadar
Koyma beni hasretliğin derdine
Nasıl dayanırım dönene kadar

Gönlümün sultanı dünyada varım
Günümüzü gün edelim ne diyon
Gözleri yeşilim saçları sarım
Günümüzü gün edelim ne diyon

Aşkımızın gülü yaprak dökmeden

NE GÖRGÜ KALMIŞ


Gülün çevresini, sarmış dikenler
Ne kokusu kalmış, ne rengi kalmış
Terk etmişler dallarında ötenler

Çeşmeye gidiyor elinde testi
Anladım yar bana kırıldı küstü
Çokca ayrı kaldık ümüdi kesti
Kız candan geçerim senden geçemem
Senden başkasını ben yar seçemem

KAR

Kar gibi olsa insanlar kar
İçi kar, dışı kar bembeyaz
İçi dışı bir olsa yani
Özü ak, yüzü ak, sözü ak

Kar içinde kardelenler
Ne üşürler ne donarlar
Muradına erişenler
Ne yaşlanır ne kocarlar

Huzur dolar yürekleri

İkimiz burada yaşayamayız
Ya sen git sevdiğim ya ben gideyim
Bunca engeller var kavuşamayız
Ya sen git sevdiğim ya ben gideyim

Aşk yaksa kavursa kalplerimizi

…


YETERSİN

Onurlu bir yaşam sürmek istersen

Hal bilmez kızlardan Birimisin Sen

Dur be güzel dur yanına geleyim
Uzatmadan sevdiğimi diyeyim
Cevap verde öyle gönül vereyim
Hal bilmez kızlardan birimisin sen

Cananımdın şu canıma
Yaşam kaynağıydın bana
Sen gittin ya yokluğuna
Alışamadım sevdiğim

Günler geçer sensiz sensiz