Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

DUYUN BENİ DUYUN DAĞLAR

Efkârlıyım hüzünlüyüm
Duyun beni duyun dağlar
Ben gülmekten izinliyim
Duyun beni duyun dağlar

Ne diye doğrudan yana olursun
Doğrulara doğrusun mu diyorlar
Boş yere haklıyı haklı bulursun
Haklılara haklısın mı diyorlar

Her yerde doğrular yalnız kalıyor

GAMLANMA EY GÖNÜL GAMLANMA DAHA

Gamlanma ey gönül gamlanma daha
Bitirdin kendini can sıha sıha
Bu sevdanın sonu çıkmaz sabaha

İNSANLARIM

Bölük bölük parça parça
Oldu benim insanlarım
Bu asırda ortaçağda
Kaldı benim insanlarım

GÖRESİM GELDİ

Özledim sevdiğim göresim geldi
Sevdan yüreğimde yanıp tütüyor
Bu derdin üstüne daha dert m'olur
Hasretliğin derdi bana yetiyor

Gidiyorsun öylemi
peki
git ama dur biraz bekle
Diyeceklerim var
dinle
gideceksen git yinede

Güneşim Ol Gel

Umudum yaşattı kışı geçirdim
Çiçek açmak için güneşim ol gel
Özleminle baharımı getirdim
Çiçek açmak için güneşim ol gel

BEN HALKIMIN OZANIYIM

Kimden yana mıdır tavrım
Ben halkımın şairiyim
Onlar için yanar bağrım
Ben bu halkın ozanıyım

Sancısından yatamıyom
İçim dışım yara dağlar
Merhemini bulamıyom
Yanmışım ben kora dağlar

Dağlar dağlar kara dağlar

Yüzleri asık gözlerinde keder,
korku içinde
tir tir titriyor analar babalar

Ana baba olmak kolay mı
Herşeyleridir yaşam kaynaklarıdır