Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

SENİ BANA YAR ETMEZLER


Korkuyorum gonca gülüm
Kıskançlığı çoktur elin
Budur işte bana ölüm

Sen,
giderken
gözlerindeki bakışların anlamını
kimseye söylemeyeceğim
kimse duymayacak
sır olarak kalacak ben de

Kirman gibi fırıl fırıl dönersin
Bulunmaz üstünde ipinde senin
Bilmediğim bir mahluka benzersin
İnsana benzemez tipinde senin

Her gelene kuyruğunu kaldırır

Hep onu tut ön planda
Vicdanın olsun rehberin
Yaşamının her anında
Vicdanın olsun rehberin

Girme bilgiç kisvesine

Saban demiri ol be yavrum
İşle emekle toprağı
Tohumlara hazırla

Çalış çalış ki
Temizlen küften pastan

Şu gönlüm


Şu gönlüm zalimin birine düştü
Kurtarmak istedim kurtaramadım
Çırpınıp duruyor derine düştü

İnsanın insanı ezdiği yerde
Sevgiden saygıdan söz edilir mi
Canların canından bezdiği yerde
Neşeden,huzurdan söz edilir mi

İnsanlar çekerken iş aş kaygısı

Sorma gardaş bizim köyün halını
Bu yıl köyde uğursuzluk tütüyo
Dolu vurdu bağlarını dalını
Bayguş geldi damımızda ötüyo

Bu yılın rahmeti epey çoh oldu

Öldürülmesin insanlık
ona sahip çıkalım
Orda bulsun yaşamsallık
yürekleri açalım

Aksın yürekten yüreğe

Böylemi bıraktım cananım seni
Ayrılık mı bu halinin nedeni
Sam yelimi değdi verdi rengini
Alma alma yanakların niç'oldu

Gülen gözlerini hüzün kaplamış