Mesut Tütüncüler Şiirleri - Şair Mesut T ...

Ateşsin dediler, yandım;
Beni bir de benden dinle.
Güneş oldum, yere indim;
Beni bir de benden dinle.

Ay kanasın dostlar güneş patlasın
Doğdu doğacak şuuruna varın!
Söz tutuldukça merhale atlasın
Yalan ne hak ne araştırıp sorun!

Bana eşlik edecek,
İki hoş sohbet edecek
Birini aradım sabah sabah;
Yalnız in cin top oynamakta bir de
Yolumda cismimi gölgeleyen oyunlar var.

Bugün Veysel’in sözüyem,
Senlik benlik güden miyem?
Madem aynı vardan varız,
Sen dağsan ben düden miyem?

Yaktı yakacak ateşimiz
Tutuştuğu şey samandan mı?
Gitti gidecek ruh eşimiz
Vardığım yer aşiyan mı?

Vardık oğul, burası böyle boydan bayırdır.
Az öte aşağısı ekeceğin çayırdır.
Verimlidir toprağı, sürerek et bayındır.
Hasat yapacaksan ki işin başı sabırdır
Allah’ın da izniyle sabrın sonu hayırdır.

Dijital evlerde kalır çocuklar,
Odalarda zaman dururken henüz.
O zaman yorgun gözlerinde parlar
Bir sosyal medya, çirkef bir arayüz

Aşk kalınca senden bana,
Bana mânâ gerek mânâ.
Külden geri ne var cana?
Bana mânâ gerek mânâ.

Ne aynaya döner yüzüm,

Bir barış saldım göğe,
güvercinimin gagasında zeytin dalı...
Bir umut sardım makarama;
dön ey umut, gir benden içeri!
Bitsin artık bu işkence, bu ceza...
Yaşamak var bundan böyle;

Arılık, suyun saflığından mı
Yoksa niyetin halisliğinden miydi
Su ile başladı
Arınmışlık,