Tuzlu Su Şiiri - Mesut Tütüncüler

Dünya, dünya dediğin ne ki; iki kapılı han.
Masumiyet girerken bir mahcubiyettir çıkan.
"Ben" diye sevdiğin, tatlı su içip kanılmayan.
’Sen’ , ’sen’ diye buğzettiğin, tuzlu su "BİZİ" yakan.

Sözüm sanadır, ey kadir kıymet yoksunu olan!
Kadri, "Muktedir" ’dir ilk vahyi Resule (svs) "Oku"tan
Emanettir kıymetini bilene yüce Kur’an.
Nedamettir, içinde ’BİZ’ geçmeyen her bir lisan.