Dünya, dünya dediğin ne ki; iki kapılı han.
Masumiyet girerken bir mahcubiyettir çıkan.
"Ben" diye sevdiğin, tatlı su içip kanılmayan.
’Sen’ , ’sen’ diye buğzettiğin, tuzlu su "BİZİ" yakan.
Sözüm sanadır, ey kadir kıymet yoksunu olan!
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta