Tut Yüreğimden Şiiri - Mesut Tütüncüler

Hançerden keskindir sevdanın gözü,
Beraber bakalım tut yüreğimden!
Çile âşığa yol, vuslat can özü,
Beraber çekelim tut yüreğimden!

Gönül birliği ki ummandır bize,
Aldırma tatlıya, acıya, tuza,
Gelen bu gelgite, şu dar boğaza,
Beraber akalım tut yüreğimden!

Ayrılmak üzredir nifakla üslup,
Orta yol bulunmaz baştan düş kurup.
İster sözlü olsun isterse mektup,
Beraber yakalım tut yüreğimden!

Tanımak istersen aşk şeddesine,
Kulak kesilip var kalp beldesine.
Onun sonsuzluktan hiç perdesine,
Beraber takalım tut yüreğimden!

Hatırla tarihe geçen kulları,
Onlardan geriye kalan külleri
Zamana dökünce açan gülleri
Beraber kokalım tut yüreğimden!

Şüpheyle kazanır insan hüviyet,
Kendine kendinden etme şikayet.
Dökmek varoluştur diyorsan şayet,
Beraber dökelim tut yüreğimden!