Alçaklarda gördüler, yükseklerden bakınca,
Halkalardan ittiler, zincirleri takınca.
Akıl hayrette kalır, bu hâl başından alır,
Tadı kendinden bilir, nefis içe akınca.
Gönül kuş misal varsın, garip makamda dursun,
Hâlini hayra yorsun, aşk ateşi yakınca.
Ak gözlü âmâ koca, yüzleri görmez nice,
Sözü gitmesin güce, sesler gönle sıkınca.
Gönül Maşuk’un yurdu, Maşuk gönülde durdu,
İki cihan mağrurdu, gönül yakıp yıkınca.
Ömür şerbetti bitti, gelen üstüne kattı,
Herkes ölümü tattı, kim ki zehir sokunca.
Mesut zordan dönmesin, hayrette kalıp konmasın,
Gönül makama kanmasın, sevdiği aşk çekince.
Kayıt Tarihi : 15.07.2026 18:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiir, büyük Türk mutasavvıfı Yunus Emre’nin "Miskinlikte Buldular" adlı şiirine bir nazire olarak kaleme alınmıştır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!