Altay'dan Gelen Nur Şiiri - Mesut Tütünc ...

İslam’ın gölgesi düştü düşeli
O esenliğinde yatarız bizler
Peygamber âşkıyla taştı taşalı
Çekilen bentleri yutarız bizler

Türkmeni, yörüğü yiğit, bahadır
Otağı ak koyun keçeden kıldır.
Konar göçer idik şarktan bin yıldır
Her gün doğar her gün batarız bizler

Nice kavimleri göçe sürükler.
İman ateşidir, korku körükler,
Ey o dışı sağlam içi çürükler;
Çürüğü ateşe çatarız bizler.

Hak üzere yaşar vardan geçeriz
Ha Âşık ha çılgın serden geçeriz
Esaret tanımaz yardan geçeriz
Şehit olmaya can atarız bizler

Unutma milletim şanlı tarihi.
Hatırlat düstur bil Hakkı, sahihi
Bugün belki asrın en son fetihi
İlim meydanında, yeteriz bizler

Altay’dan serpilen ulu bir çınar,
Kökü adalettir, dalları bahar,
Yedi iklim dört bir yanda aşikar,
Sancağı şerefle tutarız bizler.

Kula kul olmaktır vebal günahın
Alıkoyan her şey olur ilahın,
Habibi olduğu yüce Allah’ın
İpini tutmazsak biteriz bizler.

Mesut der ki; sönmez yanan bu ocak,
Yiğide dar gelmez koca bir bucak,
Açılmış bekliyor o nurlu kucak
Hakk’ın divanında tüteriz bizler.