Ver elini hayat, yürüyelim seninle,
Yılmadan, usanmadan, düşe kalka.
Bazen durur, soluklanırız bir kenarda,
Yeter ki bırakmayalım birbirimizi asla.
İçimizdeki mevsimlerle yaşayalım,
yüreğimden akınca duygularım
kalemimden yağmur olup döküldü
yine sen sen düşmüştün aklıma
isyanlarımın düğümü bir bir çözüldü
döküldü sayfalara sonbahar yapraklarım
Ben sözlere değil gözlere inanırım
gözler asla yalan söylemez
kalplerden geçeni gizleyemez
Sen yalan desende gözlerin inkar edemez
Dünya baktı ki insanlar duyarsızlaştı olup bitenlere
Acılarını ben paylaşayım dedi gökyüzü
Durmaz ağlıyor gündüz ve gece
Gönül penceremde beklerim seni
Belki gelirsin diye
Yasak koydum gözlerime
Uyku vermem gelsede
Erteledim bu gece düşlerimi
Gitme kırma kolumu kanadını
sen başka tutunacak dalım yok
Henüz çok erken yıllar bizi beklerken
Gitme beni sensizliğinle öldürme
Gitme dayanam kal benimle
GİTME
Ben sensiz nasıl yaşarım bilmem
Seni yok gitti o artık diyemem
Acını içimde taşıyamam
Gitme yalvarırım beni terk etme
Gitme desem yinede gidermisin
Ne olur bırakma desem beni dinlermisin
Son bir şans daha verirmisin
Yoksa gözü yaşlı bırakıp gidermisin
Susuz bir gül gibi solarım sensiz
Gitme kalbime nasıl derim
Canın gitti diye
Gözlerimden nasıl gizlerim
Yüzün varken içimde
Gitme dayanmaz bu yürek
Düşlerim sel oldu akıp gidiyor
kapalı kapıları bir bir açıyor
Durmaz taşıp gidiyor
Hayelerimi benden çalıp gidiyor
Yüregim kuş oldu uçmak istiyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!