Bu kadar dert etme hayatı kendine
Öyle çok da büyütme gözlerinde
Hepsi üç gün üç gece
Sen boş ver inadına gülümse
Kırıldınmı sar yaralarını
Saklanma bulutların arasına
Çık göreyim yüzünü
Bırakma beni karanlıklara
Gel aydınlat günümü
Titriyor içim dışım
Gözlerine yağmur düşmüş
Yanağında güller solmuş
Yüreğin hüzünlere boğulmuş
Canımın canı seni kimler üzmüş
Tanrımın bana hediyesi meleğimsin
İşim olmaz benim kavga ile döğüşle
Yaşamak varken sükut ile kardeşçe
Paylaşılmayan hiç bir şey yok dünya üzerinde
Paylaşmasını bilen herkese
Ne olurdu yaşasak ğüllük ğülistanlık birlikte
Bu günlee de öyle kayboldum ki,
Aradıkça bulamadım kendimi.
Geçmeyen kışlarda kaldım sanki
Güneşim gelmiyor unuttu beni
Bıraya kadarmış der susarım
Seni incitip kırmam
Aşkımı gömerim içime
İsyan edip haykırmam
Hoşçakal der çeker giderim
Ben yük olmadım kendim başka kimseye
Derdimi kederimi hep döktüm içime
Gözyaşlarımı kendim sildim ellerimle
Yaralı kalbimle sığındım gecelere
Keşke bir şiir bir kitap okusaydınız
Ya da size şefkatle bakan bir hayvanın başını okşasaydınız
o zaman insafsızca yakmazdınız
Dağı taşı ağaçları .
Toprağın üzerinde ve altında yaşayan canlıları
Kül etmezdiniz ocakları
Kapatsam gözlerimi
Kursam en güzel hayallerimi
Bir bir gerçekleşse dileklerim
Huzurla dolar sızlayan kalbim
Değişse dünya cennet gibi olsa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!