Sessizliği dinliyorum
Sanki ruhuma ilaç gibi
Ilık bir rüzgaz esiyor
Şefkatle saçlarımı okşuyor
Sessizliği görüyorum
bu hüzün beni öldürüyor
için için içimi kemiriyor
gözlerim gözlerine gülsede
kalbim eriyip bitiyor
dayanamam senin hastalığına
Bana seni anlıyorum deme sakın
Aldığım her nefeste nasıl dayandığımı
Geceler tek başıma canımla savaştığımı
Sen nereden bileceksin nasıl yaşadığımı
Ben senin meleğin
Sen benim bebeğim
Canımı senin için veririm
Benim güzel bebeğim
Pamuk ellerini
Dünü geri getiremezsin
Yarını bugünden göremezsin
Bilmedegin bir gelecektesin
Bu kadar üzülmeye gerek yok
Hani bazenbir şarkı çalar
Onu hatırlatir için yanar
Canlanır gözlerinde anılar
Yüreğin dağlanır özlersin
Birini görür ona benzetirsin
Zaman tutmuş yolunu gidiyor
Sen dur desende dinlemiyor
Bir ağlatıp bir gülürüyor
Öylede geçiyor böylede geçiyor
Mevsimler her telden şarkılarını söylüyor
Rüzgar sesini getirdi
Çınlayıp duruyorsun kulaklarımda
Özledim seni gittiğin anda
Saatler durmuş varmıyor geleceğin zamana
Hasretin gömüyor beni toprağa
Sen ben yok biz varız
Aynı gökyüzünün altında
Nefes alır
Aynı topraklqrın üzerinde
kardeşce yaşarız
Biz bir zincirin koparılmaz halkalarıyız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!