Melekler İmrenirken Şiiri - Kasım Kobakçı

Niçin uyanmıyorsun, sahur vakti gelirken,
Davulcu manisini sokakta yükseltirken,
Bilmez misin uykuna mahkum ettin sen beni,
Gözlerini aç biraz, melekler imrenirken.
*
Senin tatlı sesindir benim ruhuma iftar,
O susan dudaklardan içime kışlar yağar,
Top patladı diyorlar nafile bütün sofra,
Bir tebessüm etmezsen güneş içimde batar.
*
Yumduğunda gözlerin içim birden kararır,
Oruç değil hasretin ruhumda can koparır,
Teravihte saf tuttum seni diledim Haktan,
Açınca o gözleri kalbim şevkle ağarır.
*
Pide gibi sıcacık sözlerinden ver bana,
Susuzluk ne ki yârim kanmışken ben sevdana,
İftar topu atmadan gülmeni bekliyorum,
Bu deli âşık şimdi kurban olsun tek sana.
*
Konuş da nefes alıp yaşadığım bilinsin,
Ramazan bereketi tatlı dille dizilsin,
Ses ver ki ay akşamdan soframıza nur saçsın,
Kalbimdeki susuzluk gülüşünle silinsin.