Melekler Halime Ağlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Gözyaşlarım derya oldu, durmadan aktı gizlendim,
Hasretinle toprak oldum, kara sevdayla sözlendim,
Yüreğim ateşte yandı, kül olup göğe eklendim,
Yüce göklerden süzülen melekler halime ağlar.
*
Parçalandı güzel süsler ıssız köşkün zemininde,
Kayboldu kıymetli taşlar derin sular engininde,
Savruldu yaldızlı küller fırtınanın serininde,
Yüce göklerden süzülen melekler halime ağlar.
*
Kurudu ulu çınarlar, döküldü yeşil yapraklar,
Tükendi güzel mevsimler, savruldu ince başaklar,
Karardı aydınlık ufuk, kapandı bütün sokaklar,
Yüce göklerden süzülen melekler halime ağlar.
*
Boyalar sürdüm yüzüme, sahte gülüşler çizeyim,
Renklerle süsledim teni, dertsiz diyarı gezeyim,
Sakladım ince sızımı, coşkun nehirde yüzeyim,
Yüce göklerden süzülen melekler halime ağlar.
*
İnsanlar renkli tozlarla gizliyor derin izleri,
Sahte boyalar örtüyor ağlayan mahzun gözleri,
Fakat hiçbir güç silemez kalbimde yanan közleri,
Yüce göklerden süzülen melekler halime ağlar.
*
Zavallı yasım bitmiyor, sürülen onca boyayla,
Çektiğim eziyet bitmez, karanlıkta boş duayla,
Ağlayan kalbim dinmiyor, göklerdeki gür sedayla,
Yüce göklerden süzülen melekler halime ağlar.
*
Ecel saati vurunca, yanıma otur zamanla,
Tükenen cılız ömrümü uğurla şanlı fermanla,
Kapanan yorgun gözümü mühürle sonsuz imanla,
Yüce göklerden süzülen melekler halime ağlar.
*
Soğuyan solgun tenime merhamet ile eresin,
Giderken karanlıklara sımsıcak sevgi veresin,
Çekilen kara çileye sonsuz şefkati seresin,
Yüce göklerden süzülen melekler halime ağlar.
*
Yaşanan derin ızdırap şifaya döner sesinle,
Dağılır göğüsteki sis, sıcak gülen nefesinle,
Sükunet sarar kalbimi, huzur dolan hevesinle,
Yüce göklerden süzülen melekler halime ağlar.