Rüyama gülümseyen bir melek indi o gece.
Kanatlarında sessizliğin değil,
duyulmayan çocukların duası vardı.
Gözlerime baktı.
"Bir çocuğun sessizliği,
en yüksek çığlıktır," dedi.
Sonra usulca gülümsedi.
Kanatlarından dökülen her tüy,
ihmal edilmiş bir yüreğe dokundu.
Uyandığımda anladım...
Melekler yalnız gökte uçmaz.
Bazen bir çocuğun mahzun bakışında,
bazen bir annenin suskunluğunda,
bazen de vicdanın tam ortasında kanat çırparlar.
Kayıt Tarihi : 29.07.2026 16:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!