Yüreğimin kovuklarında derinleşmiş çukurlar
Birbirine kavuşmamış dağdan iki kol dere akar
Ürkek sevdam, ay fırlamış yerinden
Mehtap karanlığa gömülmüş küskünlüğünden
İmanın yoksa dünya varına hiç güvenme
Malım, mülküm, saltanatım var diye övünme
Farkında olmadan erirsin sonra dövünme
Neden gelişi güzel dolup ta taşıyoruz
Kalıp dünyanın sefasını sürmeli misin
Ben kötülerle bir arada duramam
Cahile laf edip, mânâ kuramam
Sütü bozuklara soru soramam
Dar ağacı kurup yüzsün isterse
Dünya nazarında yıkıldı tahtım
Kadın ki!
Hor görülen, ezilen, sevgisizlikte silinen
Gözü yere, yüreği göğe dikilen
Kadındır kadın
Sevgisiyle tükenmişliğe rest çekip
Yaşamak şart değil öğrenmek için
Bazen yaşayamamak bir güzelliği
Onun için düş biriktirmek
Daha asil ve erişilmez yapar kadını
Erişilmez...
Ve de tutkulu kılar kadını
Harcadın ömrümü vicdansız yıllar
Bulamadım mutlu can hep tarumar
Kim bilir kim etmiş bize intizar
Şu dünyada mecnun gezdim gezeli
Alnıma yazılan beterden beter
Kapkara gözlerle öyle bir baktı
Sandım yüreğimde şimşekler çaktı
Boynun büktü yana, kaşların yıktı
O mahsun hâlinden sakındım saldım
Bir gariplik vardı yüzünde sezdim
Sevgiyle sarılı bir gönül seçsem
Yaşayacağım o anlardan geçsem
Garip bir kuş gibi yurdumdan göçsem
Dost bağındaki gül solmaz kardeşim
Bazan göz göre göre yıkılır tahtın
Ne gözlerine baktım
Ne yüreğine aktım
Ben ki sen de hiç yoktum
Niçin yaraladın ki
Bal damlarken dilinden
Kara gözün şöyle çevirip bakar
Ortalığı deli tay gibi yıkar
Dirlik der birlik der de bilek büker
Yağız delikanlı kır çiçekleri
Anadolu’nun boz bayır toprağı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!