Melek Avcı Çoşkun Şiirleri - Şair Melek ...

Yıpranmış hayatla sürülen ömür
Bazen sönük bazen alevli kömür
Kıldan ince kılıçtan keskin emir
İki cihan hesap verir kalp kıranlar

Dönüp bakın hele dertle derildik

Aşk suç ise bunu yükleme bana
Mert aşıksan bağlan artık bu cana
Ateşten gömlek giy nur olur sana
Götür aşka kandığımız yıllara

Gezdir beni dünya alem gözünde

Garibin yükü ağır olur gözüm
Söyleyecek laf çok muhatabı yok
Anlayana nettir doğrudan sözüm
Diz çökme namerde yüzde yüz karn tok

Baktım tuzakları çok, yok edemem

Kurban olayım anam,
Yüreğin yufka, sözün özün bir.
Acı konuşsan da sözünde sevgi,
Özünde güzellik
Ben senin, sen benim canım ciğerim
Ne kadar büyüsem de,

Nasırlaşan ellerin,
Çilelidir ömrün, buruşuk kırışmış yüzün,
Nasılda anlatıyor senin
Meydan okumuşluğunu; yıllara
Acıyla gözyaşı dökerken yarına
Meydan okurken yıllara

Anadolu’nun açılmış çiçeğisin
Dağlar sarmış yüreğini
Amanos’un gerdanında
Sıra dışı güzelliklerin
Yürek burkar güzel taş evlerin.

Dilli dilsiz anar Hakk’ı
Pis nefisten arında gel
Ağlamak yok günahlar çok
Pis nefisten arında gel

Gün tutulur dertler biçer

Ordum, vatan millet zor kalmadıkça
Ateş çemberine dalmaz arkadaş
Şehitlik rütbesin giyip almadıkça
Hakk'ın kapısını çalmaz arkadaş

Vatana uzanan eli kırarız

- Vebali-
Melek hanım atışmaya
Söyle nerden başlayalım.
Varsa yanıp tutuşmaya
Közden, ferden başlayalım

Hissetmeyince canda cananı ruh, dökülürsün
Onsuz titrer yüreğim ki tel tel sökülürsün
Yangın yerine döner de bedenim bükülürsün
Sabrederek sevdanın yükünü çekmektir aşk..

Hele ki kapılmışsan merhametsiz seline