Mekke Şiiri - Sami Demirkol

Hiç anlatılmaz ki Mekke’nin havası,
Giden bilir oranın nasıl sefası.
Yaşanır orada kulluğun en hası,
Dinmez gözyaşım, inmez duadan kolum.

Karanlık gecede meltem rüzgâr eser,
Gideceğim Safa Merve, beni bekler.
Bu can her nefeste bile durmaz, özler;
Kıymetsizleşti malım, mülküm ve pulum

Bir baktım karşımda göründü Arafat,
Özlemle yaklaşıyorum saat saat.
İstemem dünyada ne taht ne saltanat,
Cana can vermek isteyen bir kulum.

Durmaz içerim zemzemi kana kana,
Dünya bin yana, canım Kâbe bir yana.
Ayet, hadis yol gösterir anlayana;
Cennetli yaşar; Hak yola uysa toplum.
— Samimi