Dağların başında nöbet tutan can,
Vatan sevdasıyla damarında dolaşan kan.
Seninle huzurla uyur bu vatan,
Gönlümün sultanı, aslan Mehmetçik.
Gözünü kırpmazsın gece yarıları,
Aşarsın korkusuz karlı dağları.
Tarihe gömdün sen kirli çağları,
Yüce peygamberin askeri Mehmetçik.
Sînen siper olmuş hain kurşuna,
Düşmanın hilesi çıkar boşuna.
Kurban olayım ben o hilal kaşına,
Bayrağın ulu bekçisi Mehmetçik.
Ananın duası zırhtır tenine,
Yabancı bir pürüz sızmaz iline.
Silahın yaraşır asil eline,
Adalet mührünü vuran Mehmetçik.
Korku nedir bilmez senin o özün,
Ufuklara bakar o keskin gözün.
Yedi düvele dert oldu her sözün,
Destanlar yazan pak yüzlü Mehmetçik.
Şühedanın kanı parlar alnında,
Yürürsün Hak’kın o nurlu yolunda.
Bir derviş vakarı vardır gönlünde
Garipler sığınağı, asil Mehmetçik.
Sınır boylarında parıldar hilal,
Arşa kadar yükselir bu istiklal.
Sana yan bakanın sonu hep zeval,
Milletin sönmeyen nuru Mehmetçik.
Kayıt Tarihi : 20.06.2026 19:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!