Ben iki kere vuruldum.
Sevildiğimi sanarken.
Pazarlıksız severken.
Ben iki kere vuruldum.
Bir kere olsa düşmezdim.
İnsanlıktan bahsede bak.
Vicdan diyor...
Sevmek diyor..
Hak diyor...
Gurur da diyor.
Yetmiyor metlik bile diyor.
Senin o mazlum hakkını yiyen dişlerin var ya.
Onları birer ikişer...
Üçer beşer...
Kerpetenle...
Çekiçle...
Bir çok darbe almış bu ömrün sahibi benim.
Tutulacak yeri varsa tut.
Kulp arama tutmak için.
Kırdılar...
Ellerini kurşunların açtığı yaralara at.
Belki çıkasın, belki iyice yıkarsın.
Al soğuk ellerini benden.
Al olmayan yüreğini.
Zoraki tebessümünü...
İğrenç bakışlarını...
İnsan olmaya niyeti olmayan düşüncelerini...
Hepsini al ki; bitsin bu dilencilik.
Çok hastayım diyemem.
Bir duyan olursa yandık.
Ben olduğunu sandığım biri var şurada.
İkide bir öksürür.
Sinir eder beni.
Sonra beli ağırır.
Gölgeme bir şeyler oldu.
Ben gölgesiz,gölge dengesiz.
Denge bensiz...
Ben sensiz...
Yargıç hayat...
Hükümlü ben...
Geri ver ödünç aldığın dostluğumu.
Geri ver kardeşliğimi,iyi niyetimi,samimiyetimi.
Aldığın ne varsa götür yastığımın altına koy.
Razıyım unutmaya,seni affetmeye.
Yoksa gömerim seni tarihe kirinle pisliğinle.
İstersen bir daha anla,bir daha dinle.
Seni bir kez daha uyarmak istemem.
Al eline kalemi kağıdı; yap şu hesabı.
Ne kağıt ne kalem bulamayacaksın gün gelecek.
Gün gelecek,elin bile olmayacak kalem tutan.
Gün gelecek kalemsizlikten çıldıracaksın.
Bir kaleme gurur vereceksin.
Hayalimi sevdin şekli mi sevdin.
Onlar sevgi değil sen neyi sevdin.
Bir zorluk görünce ben yokum dedin.
Belli ki hayatta gülmeyi sevdin.
Yalnızlık korkusu sardıkça sevdin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!