Mehmet Yücel Şiirleri - Şair Mehmet Yücel

Mehmet Yücel

Ben ağlarsam çok şey ağlar.
Özlem şimşek şimşek...
Çakar göksüne duyguların.
Mazi bulutlu, gençlik bulutlu...
Direnişle gelen bir sağnak...
Dolu düşer, kar düşer, isyan düşer, sitem düşer.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Dünyaya bir nice sözüm var benim.
Anlayan belirsiz, duyan belirsiz.
Karanlıkta gören gözüm var benim.
Saygısız belirsiz, sayan belirsiz.

Gidişleri gördüm, geliş olmadan.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Gözlerini açıp baksan iyice.
Gerçekler belisiz yalan belirsiz.
Uzaktan aldanma insan diyince.
İnsan şekil değil olan belirsiz.

El versen dert verir eller yaralı.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Ben iki kere vuruldum.
Sevildiğimi sanarken.
Pazarlıksız severken.

Ben iki kere vuruldum.
Bir kere olsa düşmezdim.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

İnsanlıktan bahsede bak.
Vicdan diyor...
Sevmek diyor..
Hak diyor...
Gurur da diyor.
Yetmiyor metlik bile diyor.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Senin o mazlum hakkını yiyen dişlerin var ya.
Onları birer ikişer...
Üçer beşer...
Kerpetenle...
Çekiçle...

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Bir çok darbe almış bu ömrün sahibi benim.
Tutulacak yeri varsa tut.
Kulp arama tutmak için.
Kırdılar...
Ellerini kurşunların açtığı yaralara at.
Belki çıkasın, belki iyice yıkarsın.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Al soğuk ellerini benden.
Al olmayan yüreğini.
Zoraki tebessümünü...
İğrenç bakışlarını...
İnsan olmaya niyeti olmayan düşüncelerini...
Hepsini al ki; bitsin bu dilencilik.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Çok hastayım diyemem.
Bir duyan olursa yandık.
Ben olduğunu sandığım biri var şurada.
İkide bir öksürür.
Sinir eder beni.
Sonra beli ağırır.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Gölgeme bir şeyler oldu.
Ben gölgesiz,gölge dengesiz.
Denge bensiz...
Ben sensiz...
Yargıç hayat...
Hükümlü ben...

Devamını Oku