Mehmet Yücel Şiirleri - Şair Mehmet Yücel

Mehmet Yücel

İnternete saldırdın.
Cep telefonuna saldırdın.
Aklını kaldırdın.
Öyle kaldırdın ki, kaldırıp çöpe attın.
Çöpten akıl mı toplanır.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Rica etsem aynaya bakar mısın.
Ne görüyorsun aynada.
Kim var orda.
Kimsecik bile yok.
Kafana iyice sok.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Alan satan memnun mu.
Değil.
Pazarlık yetti mi.
Yetmedi.
Ağlamakla oluyor mu.
Olmuyor.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Aşıksın biliyorum.
Alışıksın biliyorum.
Kör olduğunu da biliyorum.
Oyuncak olduğunu.
Yenilgiyi kabul ettiğini.
Kendinden çekip gittiğini.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Aşık olr musun diye sormazlar.
Olduğunu hissederler.
Sonra çeker çeker giderler.
Seni mağlup ederler.
Mağlubiyet bir zaman alır.
Duman alır.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Aşk diye bir şey yok sevgi mapusta.
Görüş günlerinde görüşüm olmaz.
Nice bahse girdim ben bu hususta.
Zaman çok değişti girişim olmaz.

Aşk bir saçmalıktır sevgi yalandır.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Tez tez aşk diyor...
İkide bir yani...
Geri zekalı işi...
Niye gerek duyar, nasıl insan anlayamazsın...
Adını da aşk koyar utanmadan.
Arlanmadan...

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Atası kibrit olan.
Anası benzin.
Dahası kıvılcımlar, tutuşmalar...
Evler yıkan, umutlar yıkan...
Yürekler yakan...
Kurşunlar sıkan...

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Ben ben değilim ey aşk.
Ben divaneyim ey aşk.
Başkasına benzetme beni.
Alma ellerimden kendimi.
Ellerim boş kalırsa yaşayamam.
Ellerim boş kalırsa bunca yükü taşıyamam.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Yalanlarla süslenmiş.
Yanlışlarla beslenmiş.
Yakınlıktan esinlenmiş.
Yangın çıkmış.
Bir yakmış bir yakmış.
Yerinde közler ve küller bırakmış.

Devamını Oku