sömürdüler bizi yıllarca kanımızı emdiler doymadılar
önce bankerler soydu göz göre göre üç kuruşumuzu
seyirci kaldı birileri bu soyguna paraları alıp kaçıncaya kadar
binlerce yuva yıklıdı intaharların ardı arkası kesilmedi
senelerce boğazından kestiğini bir kaç gün içinde kaptırdı
ruh boukluğu sirayet etti yeni gelen nesile
taşları ağlatamazsın
ağlayan gökyüzünün göz yaşları düşer
gülen güneşin ışıkları düşer
yosun tutsun istiyorsan atacaksın denize
kim demiş cansız diye
son ümidi harcamadan vazgeçmem bilirsin
duruş mandalı çekilmemiş el bombası
bakış plastik patlayıcı
ses yıldırım
gözler molotof kokteyil
bu normal insan değil
coşkun akan bir ırmağa kapılmış
kayalara çarpa çarpa gidiyorken
şelale gibi bir yüksekten aşağıya düştüğümü hatırlıyorum
nasıl kurtulur insan yara bere içinde
yardım istesen kendine ihanet edersin
düşmüşsün bir kere
Erkeklik ucuzladı.
Her tarafı ucuz erkekler sardı.
Ucuzluk merde sirayet etti.
Mertlik yok olmaya yüz tutunca;
dengeler iflas etti.
İflas eden dengeler;
Türk olmak, cengaver olmak...
Yapa yalnız kalıp kalabalık gibi yaşamaktır.
Asil kan taşımaktır.
Mertlik mertebesine erişebilmektir.
Yenilgi tanımamaktır, galibiyet sarhoşu olmamaktır.
Türk olmak, mücadele etmektir, aramaktır, bulmaktır.
Ay menim gövherim ay menim özüm.
Neçe bir vakıttı dara tüşmüşem.
Danışmır dillerim, ağlar ki gözüm.
Şeyda bülbül kimi zara tüşmüşem.
Bilirsen ki menzil uzakdı uzak.
Sen hiç duvarlar ile konuştun mu?
Hal hatır sordun mu?
Derdini anlattın mı?
Duvardaki bir noktaya saatlerce baktın mı?
Yok yok yanlış anlama.
Tahtalarım düşmedi henüz; adayım ama.
Takıntıdan önce sıkıntı olur.
Sonra yıkıntı...
Takıntılıyı alır bir akıntı.
O dağ senin bu taş benim.
Vurur vurur vurur.
Hızını alamaz kudurur.
Tanıyorum seni.
Sen benim yarınlarımı çalansın.
Sen benim umutlarıma kurşun sıkansın.
Dünyayı başıma yıkmak isteyensin.
Geriye doğru çekensin.
Sakalın ardına gizlenensin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!