Mehmet Yücel Şiirleri - Şair Mehmet Yücel

Şu yalan dünyaya bir daha gelsem.
Seçtiğimi doğru seçmek isterdim.
Eğer şu dünyada mutlu değilsem.
Acılara gülüp geçmek isterdim.

İnançsıza inanç olmak güzeldir.

Ne ağlarsın garip yolcu.
Sil şu gözyaşlarını.
Güneş yine doğacak.
Gölgede yaşamayı güneşe tercih edenler var.
Onurlu yaşamayı kalleşe tercih edenler var.
Toprağa ihanet edenler var.

Benim ülkemi sen bilmezsin.
Çiçekleri yoktur dünyanın başka yerinde.
Ovaları yoktur dünyanın başka yerinde.
Nehirleri yoktur dünyanın başka yerinde.
Söylüyorum her seferinde.
Haykırıyorum her seferinde.

Güç, kişinin hayatın zorluklarına karşı dayanabilme yeteneğidir. Maddi
güç, fiziksel koşullara karşı, manevi güç ise duygusal koşullara karşı ko-
yabilmek içindir. Maddi manevi gücünü olması gereken şeylere karşı
değilde olmadık şeylere kullanan insanlar o kadar fazla ki, neredeyse
toplumun tamamına yakını... Erkek ve kadın ayrımı yapmadan gücün
nasıl kullanıldığını, nasıl saçmalıklar, fırsatçılıklar yapıldığını anlatmak

Yüksek yerlerde duranlara bakma sen.
Onların çoğu alçaktalar.
Hatta alçaklar...
Alçalmadan yükselmek ne çetin iştir.
Avuç açmadan dilenmek bir o kadar kurnazlık.
Silahsız gaspçılara ne demeli.

Nasılsa anlarsın birgün.
Nasılsa sen sürgün ben sürgün.
Önemli değil tahsilin görgün.
Ne görgüler gördük ocağımızı yıkan.
Ne tahsiller gördük canımzı yakan.
Bir daha bana insandan başka şey deme.

Üzülme bebek.
Doğru tartar bir gün terazi.
Sitem ulaşır hedefine.
Alın terini esir edenler utanır,yenilir,ezilir.
Dirilir can çekişen direnişimiz.
Ayaklarına prangalar çekilmez hak diyenin.

Döktüğün saçları geri ver.
Beyazlarını al.
Çizgilerini de al.
Umutlarıma düşen yıldırım neydi öyle.
Gülüşlerime düşen kırağı...
Ben bu çelişkinin ne usatası olabildim ne çırağı.

bilsen ne çok sevmişem seni
düşmediği gibi dudaklarımdan türküler
dökülmediği gibi satırlara şiirler
umut gibi vazgeçilmez
güldüğü gibi kader
sevmediği kadar ana ceylan yavrusunu

özürün kabul edildi
diyen bir ses duymuş olmalısın
insandır zorda kalmıştır
insandır yorulmuştur dedim
seni affetim