Mehmet Yücel Şiirleri - Şair Mehmet Yücel

Mehmet Yücel

Karanlık geçmişin bilir.
Yıkanmış beynin bilir.
Kıyafetlerin bilir beden beden; kimi sıska kimi şişman.
Çirkeften göbeğin şişmiş kimi zaman.
Bir deri bir deri kemiksin vicdan bakımından.
Sana ne desem uçar gider biliyorum.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Soyum bellidir benim.
Dünyaya barşı öğrettim.
Savaşmayı öğrettim.
Adaleti,kudreti,yiğitliği...
Nerden bakarsan bak.
Nasıl görürsen gör; değişmez gerçek.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Sevdayı soluk borsundan vurmuşlar.
Yan yola koymuşlar.
Ayakları kan içinde.
Elleri kan içinde.
Ceset dediğin gömülür.
Bu bildiğin cesetlerden değil.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Dizlerinin dibindeyim hayat.
Yetim miyim,öksüz müyüm,üvey miyim?
Ne zaman kaşlarını çatsan,kapını kapatsan,
parmağını oynatsan; olmayan özgürlük yok olur.
Duvarlara söz diyemez,ağlarım.
Gürültüsünü duyarım,kopan çığların.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Bana gelme borcun var.
Vazgeçme cezan var.
Dikkat eksiğin...
Gülme zararın...
Direniş zararın...
Hayat kaybın..

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Bana bin yıl sonra gel.
Parasız gel,
Pazarlıksız gel.
Fukaraları düşünerek gel.
Sakatları düşünerek gel.
Bir yerde otur bekle geleceğim kesin.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Vaz geç beni ezmeye çalışmaktan.
Karınca gibi görmekten...
Pusuya düşürmekten...
Çelişkimle geldim,çelişkimle yaşarım ben.
Restini göre göre bir hal oldum; artık utan.
Senin kalleşliğindir beni tek korkutan.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Sevgi diyen kapı kapı dolaştım.
Benim adım sevilmeyen sevmeyen.
Kalpsiz ile nursuz ile dalaştım.
Benim adım sevilmeyen, sevmeyen.

Çarkın batsın felek bu nasıl yare.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Beni anlamadın.
Anlam diyince aklında başka şeyler..
Sevgi diyince başka şeyler...
Güven diyince başka şeyler...
Kendini anladın sen.
Onayladın kendini.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Düşlenen bir Ayşe, süslenen Ayşe.
Kendine has tavrı vardı Ayşe'nin.
Umutla, özlemle beslenen Ayşe.
Kalbi nice kalpler kırdı Ayşe'nin.

Burnu havadaydı gençti, güzeldi.

Devamını Oku