Mehmet Yücel Şiirleri - Şair Mehmet Yücel

Mehmet Yücel

Yaşamayı özledim,çiçek çiçek,dal dal.
Yangınsız bir ormanda,
içli bir romanda.
Oyuncakları elinden alınmamış çocuklar gibi.
Kitapları yakılmamışlar gibi.
Fikirleri yıkılmamışlar gibi.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Yaşamayı özledim desem ne olur.
Ne yazar deftere,kalemsizlik biter mi,
kitapsızlık biter mi?
Bin sitem etsem yeter mi?
Ellerinden öpsem kaderin.
Ayaklarından öpsem kısmetin.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Benim gecelerimde sabahlar zor olur.
Horozlar ötmez,bacalar tütmez,kervanlar geçmez.
Yıldızlar kayar birer birer.
Eşkıyalar ağlar ellerinde tüfekler.
Yaslandığım camlar kırılgan,duvarlar nemli.
Şimşek şimşek gözlerim.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Dünyada ne varsa sevgiye dair.
Yaratan sevgidir, silen sevgidir.
Özlem, arzu, umut, tutku ve sair.
Ağlatan sevgidir gülen sevgidir.

Yüreği kör olan ne bilsin sevgi.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Yine ateş düşmüş yanar sol yanım.
Sitem midir çare susmak mı çare.
Dünyaya gelmektir benim yalanım.
Feryada düşmüşüm can pare pare.

İnsan dedikleri bir yaman sorun.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Düşmek bile güzel kalkmayı bilsen.
Hatadan doğruya gidenler de var.
Düştüğün çukuru çok iyi görsen.
Çukura düşmesi bitenler de var.

Sevmek ve sevilmek farklı duygular.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Bilinç altı dehası...
Kurnazlık dehası.
Başka düşünceler kaşifi.
Düşüşler bakiyesi.
Anlamsızlık divası.
Can diyen uzun dilli canavar.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Sevmeyi bilmiyoruz.
Gökte ararken yerde bulduk diyoruz; vaz geçiyoruz.
Hep seçiyoruz.
Hep olgunlaşmadan biçiyoruz.
Sabır yok.
Fedakarlık yok.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Sevmeyi bilmiyoruz.
Öğrenemedik, öğrenmek istemedik.
Tanımsızlığa mahkum ettik onu.
Kanunsuzluğa mahkum ettik.
İnancımızı kaybettik.
Amacımızı kaybettik.

Devamını Oku
Mehmet Yücel

Sevmeyi bilmiyoruz.
Üretiyoruz, kullanıyoruz ve tüketiyoruz.
Yani terk ediyoruz.
Çekip çekip gidiyoruz.
Savaşmak denilen şeyi bilmiyoruz.
Ne çok şeye bulaştırdık,

Devamını Oku