Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Her günü bir başka hayal içinde,
Yitirmek, sonradan çok zor geliyor.
Ömür servetini günün birinde,
Bitirmek, sonradan çok zor geliyor.

Gönül demlendi mi aşk şarabıyla,

Kâhin olunmaz ama âlim olunabilir;
Öğrenmemizde mümkün, bilmemizde mümkündür.
Arayınca her derde deva bulunabilir,
Aramamızda mümkün, bulmamızda mümkündür.

Boş yere konuşanın boşlukta kalır sesi;

Dalını yitiren bir gonca gülün,
Tekrar yeşermesi mümkün mü gülüm?
Rüzgârda savrulan bir avuç külün,
Murada ermesi mümkün mü gülüm?

Yine gelen aya kalmış düğünün,

Adını nakşetmezsem mısraların kalbine,
Sensiz şairliğimden utanırım inan ki.
Zaten şair değilim gitmesin garibine,
Ben verdiğin sancıyla sızlanırım inan ki.

Ölüm mukadderatsa her doğuşun sonunda,

Ne Leyla ol, ne Mecnun et,
Çöle muhtaç etme.
Bozulmasın bu sükunet,
Dil’e muhtaç etme.

Sen beni süründürsen de,

Yüreğime işlediğim,
Mutluluğu arıyorum.
Yıllar yılı düşlediğim,
Mutluluğu arıyorum.

Satılmayan, alınmayan,

Sen bir başka güzelsin, güzel bildiklerimden,
Gözlerinin içinde bir enginlik var sanki.
Seni bir başka sevdim bütün sevdiklerimden,
Ve izahı gerekse çok acizim inan ki.

Fakat her ikimizde değil mi ki bir yerde,

Alev, alev bakarsın,
Ateş parçası Nalân.
Burcu, burcu kokarsın,
Bahar goncası Nalân.

Cilveni sürdürürsün

O işveli hallerine,
Niceleri kandı bilsen.
O yemyeşil gözlerine,
Ne yürekler yandı bilsen.

Dağlar gibi mağrur başın,

Küçücük bir ümit,
Gözlerinin bir gülüşü,
Dudaklarının acı bir bükülüşü,
Bu bile yeterdi bana..
Zaten fazlasını beklemezdim,
İstemezdim de senden,