Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Yazdığın o son mektubu alınca,
Yine hem okudum, hem de ağladım.
Yorgun gönlüm efkârına dalınca,
Yine hem aradım, hem de ağladım.

Su serpse de yüreğime selamın,

Böyle bir vefasızın adını hâlâ,
Anma çilekeş gönlüm, anma ne olur!
İnanmadığın halde sen bu masala,
Kanma çilekeş gönlüm, kanma ne olur!

Var mı artık yarının hiçbir güveni?

Ellere güvenip düşme yollara,
Bu dünya menfaat dünyası imiş.
Sende çıkarını karını ara,
Bu dünya menfaat dünyası imiş.

Eş, dost, akrabadan kes ümidini,

Senin ne kalbin, beynin, ne de insafın varmış,
Seneler seni, senden her geçen gün koparmış.
Merak etme saçlarım ne diye mi ağarmış?
Belki de seni sende yitirmiş oluşumdan;
Belki de şu dünyaya talihsiz doğuşumdan.

Ey arkadaş! Güvenme huri melek olsa da,
Her biri bir şeytandır lanet olsun kızlara.
Sakın bükme boynunu giyotine vursa da,
Bu en büyük isyandır lanet olsun kızlara.

Önce tatlı sözlerle alıverir ağına,

Biz de kutsaldır töre,
Sırrına ermek lazım.
Hakka, hukuka göre,
çözüm önermek lazım.

Mümkünse mekanında,

Doktor bağrım lime, lime,
Dik, dikebildiğin kadar.
Ne acı ne, gül halime,
Çare bul bildiğin kadar.

Tanrının her doğan günü,

Aylar var ki kanıyor bu gizli yara,
Daha dinmeyecek mi liseli kalpsiz?
Ya sev, ya ellerinle at bir mezara,
Çilem bitmeyecek mi liseli kalpsiz?

Seven böyle yapar mı hiç sevdiğine?

Ölüm 400 metre yerin altında,
Basit bir madenci kazası mı bu?
İhmalin vebali derin altında,
Sıradan bir olay nizası mı bu?

Sözde madencilik faslında deviz,

Ne yalan söyleyeyim,
Sen de hala gözüm var.
Ben daha ne diyeyim,
İnkâra ne lüzum var.

Suç mu kanmak sözüne?