Hani göz görmezse gönül katlanır,
Bu sevda da böyle biter demiştin.
Ayrılıklar hep böyle mi kutlanır?
Hani unutulur gider demiştin.
Fark etmiyor seven gönüller için,
Bir sırça köşk senin gönül dediğin,
Kırılır kardeşim, kırılmaz deme!
Temelden yoksunsa inşa ettiğin,
Yıkılır kardeşim, yıkılmaz deme!
Kendini ger hayat denen gergefe,
Sensizlik, sessizlikle çökerken yüreğime,
Arzuma, özlemime.. duama, dileğime,
Son sözün bir kelepçe vurdu ki bileğime,
Bu öyle bir kör düğüm kesmeyince çözülmez;
Yaşasam sevinmezsin.. ölmüş olsam, üzülmez.
İyiye, iyiyisin diyemiyoruz,
Kötünün hatırı kırılır diye.
Güzeli aşikâr sevemiyoruz;
Çirkinin suratı asılır diye.
Kafa bizim ama fikirler elin;
Gelen gider, giden dönmez,
Kime baki yalan dünya?
Oysa hırsın koru sönmez,
Kime baki yalan dünya?
Çalış, kazan helalinden,
Ölüm bir kurtuluşsa,
Acıma kaz mezarcı.
Yeniden bir doğuşsa,
Kaçmak olmaz mezarcı.
Aldırma bu merhuma,
Gel seninle yürüyelim,
Yollar bize selam dursun.
Bir potada eriyelim,
Dil ucunda kelam dursun.
Tünelde bir ışık yansın,
Bir konuda tartışmaya girmeden,
Sözünü bir yere kert insan için.
Hassasiyet irfanını görmeden,
Hemen hüküm verme sert insan için.
Maymuncuk gibidir dilin kibarı,
Kimi on dokuz, kimi elli’sinde,
Kimi nur yüzlü bir ihtiyârdır.
Bu toplumda her şeyin ötesinde,
Milyonlarca öpülesi el vardır.
İdareci, memur, işçi, sanatkâr;
Ne olurdu kıymetini bilseydin,
Kadir kıymet bilmeyene yâr oldun.
Ya da beni yeryüzünden silseydin,
Şimdi yüreğimde ahu-zar oldun.
Belki bu değildi ama maksadın,




-
Mehmet Getizmen
-
İdris Akmetin
-
İdris Akmetin
Tüm YorumlarDizelerini zevkle okuduğum bir ozanımız. Akıcılık, ahenk, duygular; ustaca işlenmiş bir dantel güzelliğinde. Kutluyorum değerli ozanımızı.
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!