Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Seni kirletenler biz insanlarız,
Dünya sen güzeldin bizlerden önce.
Bakınca çok daha iyi anlarız,
Gözler kızarıyor yüzlerden önce.

Ne savaşın vardı, barışa hasret;

İlk defa karşı çıkıyorum,
Vezinlerin tutsaklığına.
İlk defa isyan ediyorum,
Hecelerin eşitliğine.
Ve ilk defa kalemim kelimelere değil,
Kelimeler kalemime tutsak.

Sen beni anlamak istemiyorsan,
Benim anlatacak sözüm kalmadı.
Beklemek canıma yetti diyorsan,
Teselli etmene lüzum kalmadı.

Mutluluğun gölgesiyle yarıştık,

Sensiz bir anlamı mı var ki şu gençliğimin?
Göstergesi değil mi halim içtenliğimin?
Seninle dolu tatlım her yanı benliğimin.
Kanımsın, damarımsın.. her şeyim, her şeyimsin;
İnan bana sen benim ilk ve son sevdiğimsin.

Ekin, mısır, yulaf, yonca,
Irmak, dere.. Göl kirlenmiş!
Sebze, meyve, kızıl gonca,
Dal ucunda gül kirlenmiş!

Her gün artar bu kirlilik,

Olup bitenleri kalbime gömdüm
Bağrımı hicrinle deşmeden yetiş!
Seni beklemekten deliye döndüm,
Azrail yolumu kesmeden yetiş!

Ellere kandın da karlı mı çıktın?

Dün kır atın sırtında, bu gün tankın üstünde,
Bir daha destanlaştık yedi düvel önünde..
Bize zorbalık sökmez bir kahraman Türkleriz,
Kahpelerin fikrini bir bakışta sezeriz..

Yeşil Kıbrıs yıllarca kanlara boyanmıştı,

O masmavi gözlerinden,
Yudum, yudum içebilsem.
Destur alıp sözlerinden,
Bir ikrara geçebilsem.

Bu Millet neden mahzun milletlerin önünde?
Bu Millet neden hala özlem dolu gönlünde?
Ey Allahım! . Bu Millet hangi gün dönümünde?
Bu Milet ki, açtığı bir çağın güdümünde!

Yarın deriz, gel gör ki, yarın dünü aratır;

Bakışların beni benden ediyor,
Seni düşündükçe hisleniyorum.
Gözlerim ardınca dalıp gidiyor,
Her sarı saçlıyı sen sanıyorum.

Şu sensiz gönlümün hezeyanında,