Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Boynum bükük, ciğerim paramparça
Dert, sefalet, acılar yordu beni
Zalim yoksulluk uğraştıkça benle
Muhannet yersiz, yurtsuz koydun beni

Sayısız, dermansız birçok yaram var

Yine tanklar, toplar çıktı alaydan
Karar alınmış bir kanlı saraydan
Fakat ateş akıyor sağdan, soldan
Yüreğe acı düşmüş can yanıyor

Her yer yangın her yer yine dumandır

Yürek, köz düşmeyi görmesin
Acılar, ahlar bitmek bilmez
Eğer dert gelip seni bulursa
Ömür tükenir, dert tükenmez

Bir gün, yüreğe gam düşerse

Yaralı bir kuş misali, eğilmiş gökyüzün altında
Yalnızlığıyla başbaşa kalan
Yarınlara umutla bakması bile
Yasak
Şu kötü günlere ilenen
Buruk gülümsemeleriyle

Sıcak ve çok uzun bir gündür, daldan dala uçuyor kelebbekler
Yorgun bir yaşamın ayak izleri yüzünden okunuyor
Yarasına, dinmeyen acılarına
Sevgisini saran
Sükût eden o dilinde, ahüzârı tükenmeyen
Gülmeye kalkışan

Bir acıdır içimi sardı
Şu üzüntüden öleceğim
Sevdiğim o yar benden küsmüş
Yüreğim kanıyor yüreğim

Beni dertte derde salan yar

Aman şu düştüğüm ahval yamandır
Gurbette her an karanlık zamandır
Özlediğim sılam bana uzaksın
Ben yâra her nefes, yâr bana candır

Rüzgâr, boran oldum estim dağlara

Oy bana kıyan kardeşim insan canına kıyar mı?
Bak ab-ı revan oldu kanım, hiç dinmiyor gözyaşlarım
Sol yanım derin yaralı şu ciğerparem kanıyor!
Sen oldun alev, ateşim derin yanan kızıl harım

Beni vuran zalim kardeş her yanımda sızı, ağrı,

Feryatları duyuyor musun?
Olanları bilmiyor musun?
Kış geçmiyor ki bahar gelsin,
Her gün biraz tükeniyorsun.

Bağrına düşen bir sancı mı?

Ey içimde ki kanayan yara, ey beni süründüren zulüm
Ey her yanımı saran acı, ey beni bitiren kötü haller
Ey benim sevdamı anlamayan yabanı, huysuz yar
Ömrüm dağlara tırmanan
Dağlara dolanan