Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Gelê Kurdan rabin werin
Delala me girtin birin
Zeyneba me şêrê me bû
Zîndanan de hepskirin

Welatê me Kurdîstane

Günü özlemle bekleyen, masum yorgun gözlerim
Bitmeyen şu gecelerime artık ay doğmuyor
Eğer mehtabı sorsan bana
Şu tükenmeyen gecelerde
Çoktan
Unuttum onu

Bejn bilindê reng qemerê bedewê
Şêrina me, çavreşa me keça me
Gulîlka ser Qendîlê û Gabarê
Em bendê tene zû were zana me

Şervanê me lehenga doza Kurdan

Girtî mane li zorê de
Ev zîndan jî nav gorê de
Min avêtin vê zîndanê
Her destên min ma torê de

Her dem, şewat şeva min de

Uzak oluşun derinden yaraladı beni
Özlemini çeken yüreğime
Ateşi doldu
Alev dalgaları kavuruyor içimi
Her köşesinden yoksulluk yaşanılan
Ülkemde

Gel dost gel, can bu yol halka giden yol
Kahrı çeken yüreğin zulmü çekmez
Ey dost ey, zülme direnen yiğit dost
Gel, namertlerin zulmü bize sökmez

Gel dost gel, can isyan bu, haykırış bu

Bize yol verin yol verin ey dağlar
Dereleri, vadileri aşalım
Biz kurda, kuşa, şaha yem olmadan
Yıldızlara, güneşe ulaşalım

Bize yol verin yol verin ey dağlar

Karlı dağlar yollarımı bağladın
Bitmeyen dertler içimi harladın
Ey rezil yoksulluk boynumu büktün
Ömrü billah, yüzümü güldürmedin

Şu ayrılık şu yoksulluk olmasaydı

Vay, vay şu borandan yol yürünmüyor
Zalim felektendir, yüzüm gülmüyor
Ardı sıra koşan avcıdan kaçan
Yavru ceylan gibi, korkum dinmiyor

Dipsiz uçurumlarla boğuşuyorum

Köyünden, memleketinden uzak düşen
Birini görsem, seni hatırlıyorum
Yüzümdeki her acıda, her hüzünde
Seni görüyoru, seni yaşıyorum