Boran esiyor göz gözü görmüyor
Dağları kar bürüdü, yol bitmiyor
Bağrımda hep acı, sızı kaynıyor
Sevdiğim mutlu olsun bana yeter
Vaktim tükendi, giden gün gelmedi
Çok değerler bende mevcut!
Özlem,
Özgürlük…
Yâr, sevda gibi;
Hiç değilse
Salkım-saçak
Memleketim gibi kokan, ey komünist gülüşlü
Asla “gözünü budaktan esirgemeyen”
Tüm gücüyle acılara
Baskılara
Zulme karşı koyan
Paramparça yaşamda
Masmavi göğün altında
Bitmeyen ölüm-kalım
Girdabında
İnançları uğruna
Mazlumları hırpalayıp
İnsanları
Sen hep yanımda kal, can damarım benim, zemheriye aldırma
Hep aynı feryat, aynı çığlık dilinden dökülen
Güllük gülistanlık olmasada
Dünyan
Ölümün kucağında
Ortadoğu coğrafyası kan ile boran olsada
Ağla gözlerim ağla çok dardayım
Kor ateş sardı beni, hep hardayım
Bu ne biçim yaşam, ne biçim hayat
Mutlu olmadığım bir dünyadayım
Ağla gözlerim ağla çok dardayım
Çığlıklar yükseldi, yedi kat arşa
İniltiler yankılıyor dağa, taşa
Bu talan bu katliam neyin nesi
Yıllardır zulmün bitmiyor lo paşa
Ah bir yaradır sard ciğerimi
Acısı deldi-geçti yüreğimi
Ahu-feryat edip ağlıyorum
Havar, kimse duymuyor çığlığımı
Ey sevdiğim güzel ey, ey nazlı yâr
Böyle mecnun olduğuma bakmayın
Aklımı alan o yâra meftunum
O güzelin o tatlı sözlerine
O nazlı bakışlarına tutkunum
Ben hangi yana, hangi yöne baksam
Can dostum unutmak mı sümme haşa
Hergün acım başlıyor baştan başa
Bitmeyen çok efkâr çöktü ömrüme
Çığlıklarım yükseldi yerden arşa
Şu cihanda görmedim zevküsefa




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.